2 Maccabees 11
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Sed parvo post tempore, Lysias procurator regis et propinquus, ac negotiorum præpositus, graviter ferens de his quæ acciderant, |
| 2 | congregatis octoginta millibus, et equitatu universo, veniebat adversus Judæos, existimans se civitatem quidem captam gentibus habitaculum facturum, |
| 3 | templum vero in pecuniæ quæstum, sicut cetera delubra gentium, habiturum, et per singulos annos venale sacerdotium : |
| 4 | nusquam recogitans Dei potestatem, sed mente effrenatus in multitudine peditum, et in millibus equitum, et in octoginta elephantis confidebat. |
| 5 | Ingressus autem Judæam, et appropians Bethsuræ, quæ erat in angusto loco, ab Jerosolyma intervallo quinque stadiorum, illud præsidium expugnabat. |
| 6 | Ut autem Machabæus et qui cum eo erant cognoverunt expugnari præsidia, cum fletu et lacrimis rogabant Dominum, et omnis turba simul, ut bonum angelum mitteret ad salutem Israël. |
| 7 | Et ipse primus Machabæus, sumptis armis, ceteros adhortatus est simul secum periculum subire, et ferre auxilium fratribus suis. |
| 8 | Cumque pariter prompto animo procederent, Jerosolymis apparuit præcedens eos eques in veste candida, armis aureis hastam vibrans. |
| 9 | Tunc omnes simul benedixerunt misericordem Dominum, et convaluerunt animis : non solum homines, sed et bestias ferocissimas, et muros ferreos parati penetrare. |
| 10 | Ibant igitur prompti, de cælo habentes adjutorem et miserantem super eos Dominum. |
| 11 | Leonum autem more impetu irruentes in hostes, prostraverunt ex eis undecim millia peditum, et equitum mille sexcentos : |
| 12 | universos autem in fugam verterunt, plures autem ex eis vulnerati nudi evaserunt. Sed et ipse Lysias turpiter fugiens evasit. |
| 13 | Et quia non insensatus erat, secum ipse reputans factam erga se diminutionem, et intelligens invictos esse Hebræos, omnipotentis Dei auxilio innitentes, misit ad eos : |
| 14 | promisitque se consensurum omnibus quæ justa sunt, et regem compulsurum amicum fieri. |
| 15 | Annuit autem Machabæus precibus Lysiæ, in omnibus utilitati consulens : et quæcumque Machabæus scripsit Lysiæ de Judæis, ea rex concessit. |
| 16 | Nam erant scriptæ Judæis epistolæ a Lysia quidem hunc modum continentes : Lysias populo Judæorum salutem. |
| 17 | Joannes et Abesalom, qui missi fuerant a vobis, tradentes scripta, postulabant ut ea quæ per illos significabantur, implerem. |
| 18 | Quæcumque igitur regi potuerunt perferri, exposui : et quæ res permittebat, concessit. |
| 19 | Si igitur in negotiis fidem conservaveritis, et deinceps bonorum vobis causa esset, tentabo. |
| 20 | De ceteris autem per singula verbo mandavi et istis, et his, qui a me missi sunt, colloqui vobiscum. |
| 21 | Bene valete. Anno centesimo, quadragesimo octavo mensis Dioscori, die vigesima et quarta. |
| 22 | Regis autem epistola ista continebat : Rex Antiochus Lysiæ fratri salutem. |
| 23 | Patre nostro inter deos translato, nos volentes eos qui sunt in regno nostro sine tumultu agere, et rebus suis adhibere diligentiam, |
| 24 | audivimus Judæos non consensisse patri meo ut transferrentur ad ritum Græcorum, sed tenere velle suum institutum, ac propterea postulare a nobis concedi sibi legitima sua. |
| 25 | Volentes igitur hanc quoque gentem quietam esse, statuentes judicavimus templum restitui illis, ut agerent secundum suorum majorum consuetudinem. |
| 26 | Bene igitur feceris, si miseris ad eos et dexteram dederis : ut cognita nostra voluntate, bono animo sint, et utilitatibus propriis deserviant. |
| 27 | Ad Judæos vero regis epistola talis erat : Rex Antiochus senatui Judæorum, et ceteris Judæis salutem. |
| 28 | Si valetis, sic estis ut volumus : sed et ipsi bene valemus. |
| 29 | Adiit nos Menelaus, dicens velle vos descendere ad vestros, qui sunt apud nos. |
| 30 | His igitur qui commeant usque ad diem trigesimum mensis Xanthici, damus dextras securitatis, |
| 31 | ut Judæi utantur cibis et legibus suis, sicut et prius : et nemo eorum ullo modo molestiam patiatur de his quæ per ignorantiam gesta sunt. |
| 32 | Misimus autem et Menelaum, qui vos alloquatur. |
| 33 | Valete. Anno centesimo quadragesimo octavo, Xanthici mensis quintadecima die. |
| 34 | Miserunt autem etiam Romani epistolam, ita se habentem : Quintus Memmius et Titus Manilius legati Romanorum, populo Judæorum salutem. |
| 35 | De his quæ Lysias cognatus regis concessit vobis, et nos concessimus. |
| 36 | De quibus autem ad regem judicavit referendum, confestim aliquem mittere, diligentius inter vos conferentes, ut decernamus, sicut congruit vobis : nos enim Antiochiam accedimus. |
| 37 | Ideoque festinate rescribere, ut nos quoque sciamus cujus estis voluntatis. |
| 38 | Bene valete. Anno centesimo quadragesimo octavo, quintadecima die mensis Xanthici. |