Acts 5
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Vir autem quidam nomine Ananias, cum Saphira uxore suo vendidit agrum, |
| 2 | et fraudavit de pretio agri, conscia uxore sua : et afferens partem quamdam, ad pedes Apostolorum posuit. |
| 3 | Dixit autem Petrus : Anania, cur tentavit Satanas cor tuum, mentiri te Spiritui Sancto, et fraudare de pretio agri ? |
| 4 | nonne manens tibi manebat, et venundatum in tua erat potestate ? quare posuisti in corde tuo hanc rem ? non es mentitus hominibus, sed Deo. |
| 5 | Audiens autem Ananias hæc verba, cecidit, et expiravit. Et factus est timor magnus super omnes qui audierunt. |
| 6 | Surgentes autem juvenes amoverunt eum, et efferentes sepelierunt. |
| 7 | Factum est autem quasi horarum trium spatium, et uxor ipsius, nesciens quod factum fuerat, introivit. |
| 8 | Dixit autem ei Petrus : Dic mihi mulier, si tanti agrum vendidistis ? At illa dixit : Etiam tanti. |
| 9 | Petrus autem ad eam : Quid utique convenit vobis tentare Spiritum Domini ? Ecce pedes eorum qui sepelierunt virum tuum ad ostium, et efferent te. |
| 10 | Confestim cecidit ante pedes ejus, et expiravit. Intrantes autem juvenes invenerunt illam mortuam : et extulerunt, et sepelierunt ad virum suum. |
| 11 | Et factus est timor magnus in universa ecclesia, et in omnes qui audierunt hæc. |
| 12 | Per manus autem Apostolorum fiebant signa et prodigia multa in plebe. Et erant unanimiter omnes in porticu Salomonis. |
| 13 | Ceterorum autem nemo audebat se conjungere illis : sed magnificabat eos populus. |
| 14 | Magis autem augebatur credentium in Domino multitudo virorum ac mulierum, |
| 15 | ita ut in plateas ejicerent infirmos, et ponerent in lectulis et grabatis, ut, veniente Petro, saltem umbra illius obumbraret quemquam illorum, et liberarentur ab infirmitatibus suis. |
| 16 | Concurrebat autem et multitudo vicinarum civitatum Jerusalem, afferentes ægros, et vexatos a spiritibus immundis : qui curabantur omnes. |
| 17 | Exsurgens autem princeps sacerdotum, et omnes qui cum illo erant (quæ est hæresis sadducæorum), repleti sunt zelo : |
| 18 | et injecerunt manus in Apostolos, et posuerunt eos in custodia publica. |
| 19 | Angelus autem Domini per noctem aperiens januas carceris, et educens eos, dixit : |
| 20 | Ite, et stantes loquimini in templo plebi omnia verba vitæ hujus. |
| 21 | Qui cum audissent, intraverunt diluculo in templum, et docebant. Adveniens autem princeps sacerdotum, et qui cum eo erant, convocaverunt concilium, et omnes seniores filiorum Israël : et miserunt ad carcerem ut adducerentur. |
| 22 | Cum autem venissent ministri, et aperto carcere non invenissent illos, reversi nuntiaverunt, |
| 23 | dicentes : Carcerem quidem invenimus clausum cum omni diligentia, et custodes stantes ante januas : aperientes autem neminem intus invenimus. |
| 24 | Ut autem audierunt hos sermones magistratus templi et principes sacerdotum, ambigebant de illis quidnam fieret. |
| 25 | Adveniens autem quidam, nuntiavit eis : Quia ecce viri quos posuistis in carcerem, sunt in templo, stantes et docentes populum. |
| 26 | Tunc abiit magistratus cum ministris, et adduxit illos sine vi : timebant enim populum ne lapidarentur. |
| 27 | Et cum adduxissent illos, statuerunt in concilio : et interrogavit eos princeps sacerdotum, |
| 28 | dicens : Præcipiendo præcepimus vobis ne doceretis in nomine isto, et ecce replestis Jerusalem doctrina vestra : et vultis inducere super nos sanguinem hominis istius. |
| 29 | Respondens autem Petrus et Apostoli, dixerunt : Obedire oportet Deo magis quam hominibus. |
| 30 | Deus patrum nostrorum suscitavit Jesum, quem vos interemistis, suspendentes in ligno. |
| 31 | Hunc principem et salvatorem Deus exaltavit dextera sua ad dandam pnitentiam Israëli, et remissionem peccatorum : |
| 32 | et nos sumus testes horum verborum, et Spiritus Sanctus, quem dedit Deus omnibus obedientibus sibi. |
| 33 | Hæc cum audissent, dissecabantur, et cogitabant interficere illos. |
| 34 | Surgens autem quidam in concilio pharisæus, nomine Gamaliel, legis doctor, honorabilis universæ plebi, jussit foras ad breve homines fieri, |
| 35 | dixitque ad illos : Viri Israëlitæ, attendite vobis super hominibus istis quid acturi sitis. |
| 36 | Ante hos enim dies extitit Theodas, dicens se esse aliquem, cui consensit numerus virorum circiter quadringentorum : qui occisus est, et omnes qui credebant ei, dissipati sunt, et redacti ad nihilum. |
| 37 | Post hunc extitit Judas Galilæus in diebus professionis, et avertit populum post se : et ipse periit, et omnes quotquot consenserunt ei, dispersi sunt. |
| 38 | Et nunc itaque dico vobis, discedite ab hominibus istis, et sinite illos : quoniam si est ex hominibus consilium hoc aut opus, dissolvetur : |
| 39 | si vero ex Deo est, non poteritis dissolvere illud, ne forte et Deo repugnare inveniamini. Consenserunt autem illi. |
| 40 | Et convocantes Apostolos, cæsis denuntiaverunt ne omnino loquerentur in nomine Jesu, et dimiserunt eos. |
| 41 | Et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati. |
| 42 | Omni autem die non cessabant in templo et circa domos, docentes et evangelizantes Christum Jesum. |