Acts 7
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Dixit autem princeps sacerdotum : Si hæc ita se habent ? |
| 2 | Qui ait : Viri fratres et patres, audite : Deus gloriæ apparuit patri nostro Abrahæ cum esset in Mesopotamia, priusquam moraretur in Charan, |
| 3 | et dixit ad illum : Exi de terra tua, et de cognatione tua, et veni in terram quam monstravero tibi. |
| 4 | Tunc exiit de terra Chaldæorum, et habitavit in Charan. Et inde, postquam mortuus est pater ejus, transtulit illum in terram istam, in qua nunc vos habitatis. |
| 5 | Et non dedit illi hæreditatem in ea, nec passum pedis : sed repromisit dare illi eam in possessionem, et semini ejus post ipsum, cum non haberet filium. |
| 6 | Locutus est autem ei Deus : Quia erit semen ejus accola in terra aliena, et servituti eos subjicient, et male tractabunt eos annis quadringentis : |
| 7 | et gentem cui servierint, judicabo ego, dixit Dominus : et post hæc exibunt, et servient mihi in loco isto. |
| 8 | Et dedit illi testamentum circumcisionis : et sic genuit Isaac, et circumcidit eum die octavo : et Isaac, Jacob : et Jacob, duodecim patriarchas. |
| 9 | Et patriarchæ æmulantes, Joseph vendiderunt in Ægyptum : et erat Deus cum eo, |
| 10 | et eripuit eum ex omnibus tribulationibus ejus, et dedit ei gratiam et sapientiam in conspectu pharaonis regis Ægypti : et constituit eum præpositum super Ægyptum, et super omnem domum suam. |
| 11 | Venit autem fames in universam Ægyptum et Chanaan, et tribulatio magna : et non inveniebant cibos patres nostri. |
| 12 | Cum audisset autem Jacob esse frumentum in Ægypto, misit patres nostros primum : |
| 13 | et in secundo cognitus est Joseph a fratribus suis, et manifestatum est Pharaoni genus ejus. |
| 14 | Mittens autem Joseph, accersivit Jacob patrem suum et omnem cognationem suam, in animabus septuaginta quinque. |
| 15 | Et descendit Jacob in Ægyptum : et defunctus est ipse, et patres nostri. |
| 16 | Et translati sunt in Sichem, et positi sunt in sepulchro, quod emit Abraham pretio argenti a filiis Hemor filii Sichem. |
| 17 | Cum autem appropinquaret tempus promissionis quam confessus erat Deus Abrahæ, crevit populus, et multiplicatus est in Ægypto, |
| 18 | quoadusque surrexit alius rex in Ægypto, qui non sciebat Joseph. |
| 19 | Hic circumveniens genus nostrum, afflixit patres nostros ut exponerent infantes suos, ne vivificarentur. |
| 20 | Eodem tempore natus est Moyses, et fuit gratus Deo : qui nutritus est tribus mensibus in domo patris sui. |
| 21 | Exposito autem illo, sustulit eum filia Pharaonis, et nutrivit eum sibi in filium. |
| 22 | Et eruditus est Moyses omni sapientia Ægyptiorum, et erat potens in verbis et in operibus suis. |
| 23 | Cum autem impleretur ei quadraginta annorum tempus, ascendit in cor ejus ut visitaret fratres suos filios Israël. |
| 24 | Et cum vidisset quemdam injuriam patientem, vindicavit illum, et fecit ultionem ei qui injuriam sustinebat, percusso Ægyptio. |
| 25 | Existimabat autem intelligere fratres, quoniam Deus per manum ipsius daret salutem illis : at illi non intellexerunt. |
| 26 | Sequenti vero die apparuit illis litigantibus : et reconciliabat eos in pace, dicens : Viri, fratres estis : ut quid nocetis alterutrum ? |
| 27 | Qui autem injuriam faciebat proximo, repulit eum, dicens : Quis te constituit principem et judicem super nos ? |
| 28 | Numquid interficere me tu vis, quemadmodum interfecisti heri Ægyptium ? |
| 29 | Fugit autem Moyses in verbo isto : et factus est advena in terra Madian, ubi generavit filios duos. |
| 30 | Et expletis annis quadraginta, apparuit illi in deserto montis Sina angelus in igne flammæ rubi. |
| 31 | Moyses autem videns, admiratus est visum. Et accedente illo ut consideraret, facta est ad eum vox Domini, dicens : |
| 32 | Ego sum Deus patrum tuorum, Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob. Tremefactus autem Moyses, non audebat considerare. |
| 33 | Dixit autem illi Dominus : Solve calceamentum pedum tuorum : locus enim in quo stas, terra sancta est. |
| 34 | Videns vidi afflictionem populi mei qui est in Ægypto, et gemitum eorum audivi, et descendi liberare eos. Et nunc veni, et mittam te in Ægyptum. |
| 35 | Hunc Moysen, quem negaverunt, dicentes : Quis te constituit principem et judicem ? hunc Deus principem et redemptorem misit, cum manu angeli qui apparuit illi in rubo. |
| 36 | Hic eduxit illos faciens prodigia et signa in terra Ægypti, et in rubro mari, et in deserto annis quadraginta. |
| 37 | Hic est Moyses, qui dixit filiis Israël : Prophetam suscitabit vobis Deus de fratribus vestris, tamquam me : ipsum audietis. |
| 38 | Hic est qui fuit in ecclesia in solitudine cum angelo, qui loquebatur ei in monte Sina, et cum patribus nostris : qui accepit verba vitæ dare nobis. |
| 39 | Cui noluerunt obedire patres nostri : sed repulerunt, et aversi sunt cordibus suis in Ægyptum, |
| 40 | dicentes ad Aaron : Fac nobis deos qui præcedant nos : Moyses enim hic, qui eduxit nos de terra Ægypti, nescimus quid factum sit ei. |
| 41 | Et vitulum fecerunt in diebus illis, et obtulerunt hostiam simulacro, et lætabantur in operibus manuum suarum. |
| 42 | Convertit autem Deus, et tradidit eos servire militiæ cæli, sicut scriptum est in libro prophetarum : [Numquid victimas et hostias obtulistis mihi/ annis quadraginta in deserto, domus Israël ?/ |
| 43 | Et suscepistis tabernaculum Moloch,/ et sidus dei vestri Rempham,/ figuras quas fecistis adorare eas :/ et transferam vos trans Babylonem.] |
| 44 | Tabernaculum testimonii fuit cum patribus nostris in deserto, sicut disposuit illis Deus loquens ad Moysen, ut faceret illud secundum formam quam viderat. |
| 45 | Quod et induxerunt, suscipientes patres nostri cum Jesu in possessionem gentium quas expulit Deus a facie patrum nostrorum, usque in diebus David, |
| 46 | qui invenit gratiam ante Deum, et petiit ut inveniret tabernaculum Deo Jacob. |
| 47 | Salomon autem ædificavit illi domum. |
| 48 | Sed non Excelsus in manufactis habitat, sicut propheta dicit : |
| 49 | [Cælum mihi sedes est :/ terra autem scabellum pedum meorum./ Quam domum ædificabitis mihi ? dicit Dominus :/ aut quis locus requietionis meæ est ?/ |
| 50 | Nonne manus mea fecit hæc omnia ?] |
| 51 | Dura cervice, et incircumcisis cordibus et auribus, vos semper Spiritui Sancto resistitis : sicut patres vestri, ita et vos. |
| 52 | Quem prophetarum non sunt persecuti patres vestri ? et occiderunt eos qui prænuntiabant de adventu Justi, cujus vos nunc proditores et homicidæ fuistis : |
| 53 | qui accepistis legem in dispositione angelorum, et non custodistis. |
| 54 | Audientes autem hæc, dissecabantur cordibus suis, et stridebant dentibus in eum. |
| 55 | Cum autem esset plenus Spiritu Sancto, intendens in cælum, vidit gloriam Dei, et Jesum stantem a dextris Dei. Et ait : Ecce video cælos apertos, et Filium hominis stantem a dextris Dei. |
| 56 | — |
| 57 | 7:56 Exclamantes autem voce magna continuerunt aures suas, et impetum fecerunt unanimiter in eum. |
| 58 | 7:57 Et ejicientes eum extra civitatem, lapidabant : et testes deposuerunt vestimenta sua secus pedes adolescentis qui vocabatur Saulus. |
| 59 | 7:58 Et lapidabant Stephanum invocantem, et dicentem : Domine Jesu, suscipe spiritum meum. |
| 60 | 7:59 Positis autem genibus, clamavit voce magna, dicens : Domine, ne statuas illis hoc peccatum. Et cum hoc dixisset, obdormivit in Domino. Saulus autem erat consentiens neci ejus. |