Ecclesiastes 5
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | — |
| 2 | 5:1 [Ne temere quid loquaris,/ neque cor tuum sit velox ad proferendum sermonem coram Deo./ Deus enim in cælo, et tu super terram ;/ idcirco sint pauci sermones tui./ |
| 3 | 5:2 Multas curas sequuntur somnia,/ et in multis sermonibus invenietur stultitia./ |
| 4 | 5:3 Si quid vovisti Deo,/ ne moreris reddere :/ displicet enim ei infidelis et stulta promissio,/ sed quodcumque voveris redde :/ |
| 5 | 5:4 multoque melius est non vovere,/ quam post votum promissa non reddere./ |
| 6 | 5:5 Ne dederis os tuum ut peccare facias carnem tuam,/ neque dicas coram angelo :/ Non est providentia :/ ne forte iratus Deus contra sermones tuos/ dissipet cuncta opera manuum tuarum./ |
| 7 | 5:6 Ubi multa sunt somnia,/ plurimæ sunt vanitates, et sermones innumeri ;/ tu vero Deum time.] |
| 8 | 5:7 [Si videris calumnias egenorum, et violenta judicia,/ et subverti justitiam in provincia,/ non mireris super hoc negotio :/ quia excelso excelsior est alius,/ et super hos quoque eminentiores sunt alii ;/ |
| 9 | 5:8 et insuper universæ terræ rex imperat servienti./ |
| 10 | 5:9 Avarus non implebitur pecunia,/ et qui amat divitias fructum non capiet ex eis ;/ et hoc ergo vanitas./ |
| 11 | 5:10 Ubi multæ sunt opes,/ multi et qui comedunt eas./ Et quid prodest possessori,/ nisi quod cernit divitias oculis suis ?/ |
| 12 | 5:11 Dulcis est somnus operanti,/ sive parum sive multum comedat ;/ saturitas autem divitis non sinit eum dormire.] |
| 13 | 5:12 [Est et alia infirmitas pessima quam vidi sub sole :/ divitiæ conservatæ in malum domini sui./ |
| 14 | 5:13 Pereunt enim in afflictione pessima :/ generavit filium qui in summa egestate erit./ |
| 15 | 5:14 Sicut egressus est nudus de utero matris suæ, sic revertetur,/ et nihil auferet secum de labore suo./ |
| 16 | 5:15 Miserabilis prorsus infirmitas :/ quomodo venit, sic revertetur./ Quid ergo prodest ei quod laboravit in ventum ?/ |
| 17 | 5:16 cunctis diebus vitæ suæ comedit in tenebris,/ et in curis multis, et in ærumna atque tristitia.] |
| 18 | 5:17 [Hoc itaque visum est mihi bonum,/ ut comedat quis et bibat,/ et fruatur lætitia ex labore suo/ quo laboravit ipse sub sole,/ numero dierum vitæ suæ/ quos dedit ei Deus ;/ et hæc est pars illius./ |
| 19 | 5:18 Et omni homini cui dedit Deus divitias atque substantiam,/ potestatemque ei tribuit ut comedat ex eis,/ et fruatur parte sua, et lætetur de labore suo :/ hoc est donum Dei./ |
| 20 | 5:19 Non enim satis recordabitur dierum vitæ suæ,/ eo quod Deus occupet deliciis cor ejus.] |