Ecclesiastes 7
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | 7:2 Melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa,/ et dies mortis die nativitatis./ |
| 2 | 7:3 Melius est ire ad domum luctus/ quam ad domum convivii ;/ in illa enim finis cunctorum admonetur hominum,/ et vivens cogitat quid futurum sit./ |
| 3 | 7:4 Melior est ira risu,/ quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis./ |
| 4 | 7:5 Cor sapientium ubi tristitia est,/ et cor stultorum ubi lætitia./ |
| 5 | 7:6 Melius est a sapiente corripi,/ quam stultorum adulatione decipi ;/ |
| 6 | 7:7 quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla,/ sic risus stulti./ Sed et hoc vanitas./ |
| 7 | 7:8 Calumnia conturbat sapientem,/ et perdet robur cordis illius./ |
| 8 | 7:9 Melior est finis orationis quam principium./ Melior est patiens arrogante./ |
| 9 | 7:10 Ne sis velox ad irascendum,/ quia ira in sinu stulti requiescit./ |
| 10 | 7:11 Ne dicas : Quid putas causæ est/ quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt ?/ stulta enim est hujuscemodi interrogatio./ |
| 11 | 7:12 Utilior est sapientia cum divitiis,/ et magis prodest videntibus solem./ |
| 12 | 7:13 Sicut enim protegit sapientia, sic protegit pecunia ;/ hoc autem plus habet eruditio et sapientia,/ quod vitam tribuunt possessori suo./ |
| 13 | 7:14 Considera opera Dei,/ quod nemo possit corrigere quem ille despexerit./ |
| 14 | 7:15 In die bona fruere bonis,/ et malam diem præcave ;/ sicut enim hanc, sic et illam fecit Deus,/ ut non inveniat homo contra eum justas querimonias./ |
| 15 | 7:16 Hæc quoque vidi in diebus vanitatis meæ :/ justus perit in justitia sua,/ et impius multo vivit tempore in malitia sua./ |
| 16 | 7:17 Noli esse justus multum,/ neque plus sapias quam necesse est,/ ne obstupescas./ |
| 17 | 7:18 Ne impie agas multum,/ et noli esse stultus,/ ne moriaris in tempore non tuo./ |
| 18 | 7:19 Bonum est te sustentare justum :/ sed et ab illo ne subtrahas manum tuam ;/ quia qui timet Deum nihil negligit./ |
| 19 | 7:20 Sapientia confortavit sapientem/ super decem principes civitatis ;/ |
| 20 | 7:21 non est enim homo justus in terra/ qui faciat bonum et non peccet./ |
| 21 | 7:22 Sed et cunctis sermonibus qui dicuntur/ ne accomodes cor tuum,/ ne forte audias servum tuum maledicentem tibi ;/ |
| 22 | 7:23 scit enim conscientia tua/ quia et tu crebro maledixisti aliis./ |
| 23 | 7:24 Cuncta tentavi in sapientia./ Dixi : Sapiens efficiar :/ et ipsa longius recessit a me,/ |
| 24 | 7:25 multo magis quam erat./ Et alta profunditas, quis inveniet eam ?] |
| 25 | 7:26 [Lustravi universa animo meo,/ ut scirem et considerarem,/ et quærerem sapientiam, et rationem,/ et ut cognoscerem impietatem stulti,/ et errorem imprudentium :/ |
| 26 | 7:27 et inveni amariorem morte mulierem,/ quæ laqueus venatorum est,/ et sagena cor ejus ;/ vincula sunt manus illius./ Qui placet Deo effugiet illam ;/ qui autem peccator est capietur ab illa./ |
| 27 | 7:28 Ecce hoc inveni, dixit Ecclesiastes,/ unum et alterum ut invenirem rationem,/ |
| 28 | 7:29 quam adhuc quærit anima mea,/ et non inveni./ Virum de mille unum reperi ;/ mulierem ex omnibus non inveni./ |
| 29 | 7:30 Solummodo hoc inveni,/ quod fecerit Deus hominem rectum,/ et ipse se infinitis miscuerit quæstionibus./ Quis talis ut sapiens est ?/ et quis cognovit solutionem verbi ?] |
| 30 | — |