Ecclesiastes 9
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Omnia hæc tractavi in corde meo,/ ut curiose intelligerem./ Sunt justi atque sapientes,/ et opera eorum in manu Dei ;/ et tamen nescit homo utrum amore an odio dignus sit./ |
| 2 | Sed omnia in futurum servantur incerta,/ eo quod universa æque eveniant justo et impio,/ bono et malo, mundo et immundo,/ immolanti victimas et sacrificia contemnenti./ Sicut bonus, sic et peccator ;/ ut perjurus, ita et ille qui verum dejerat.] |
| 3 | [Hoc est pessimum inter omnia quæ sub sole fiunt :/ quia eadem cunctis eveniunt./ Unde et corda filiorum hominum implentur malitia/ et contemptu in vita sua,/ et post hæc ad inferos deducentur./ |
| 4 | Nemo est qui semper vivat, et qui hujus rei habeat fiduciam ;/ melior est canis vivus leone mortuo./ |
| 5 | Viventes enim sciunt se esse morituros ;/ mortui vero nihil noverunt amplius,/ nec habent ultra mercedem,/ quia oblivioni tradita est memoria eorum./ |
| 6 | Amor quoque, et odium, et invidiæ simul perierunt ;/ nec habent partem in hoc sæculo,/ et in opere quod sub sole geritur./ |
| 7 | Vade ergo, et comede in lætitia panem tuum,/ et bibe cum gaudio vinum tuum,/ quia Deo placent opera tua./ |
| 8 | Omni tempore sint vestimenta tua candida,/ et oleum de capite tuo non deficiat./ |
| 9 | Perfruere vita cum uxore quam diligis,/ cunctis diebus vitæ instabilitatis tuæ,/ qui dati sunt tibi sub sole omni tempore vanitatis tuæ :/ hæc est enim pars in vita/ et in labore tuo quo laboras sub sole./ |
| 10 | Quodcumque facere potest manus tua,/ instanter operare,/ quia nec opus, nec ratio, nec sapientia, nec scientia/ erunt apud inferos, quo tu properas.] |
| 11 | [Verti me ad aliud, et vidi sub sole/ nec velocium esse cursum,/ nec fortium bellum,/ nec sapientium panem,/ nec doctorum divitias,/ nec artificum gratiam ;/ sed tempus casumque in omnibus./ |
| 12 | Nescit homo finem suum ;/ sed sicut pisces capiuntur hamo,/ et sicut aves laqueo comprehenduntur,/ sic capiuntur homines in tempore malo,/ cum eis extemplo supervenerit./ |
| 13 | Hanc quoque sub sole vidi sapientiam,/ et probavi maximam :/ |
| 14 | civitas parva, et pauci in ea viri ;/ venit contra eam rex magnus, et vallavit eam,/ exstruxitque munitiones per gyrum, et perfecta est obsidio./ |
| 15 | Inventusque est in ea vir pauper et sapiens,/ et liberavit urbem per sapientiam suam ;/ et nullus deinceps recordatus est hominis illius pauperis./ |
| 16 | Et dicebam ego meliorem esse sapientiam fortitudine./ Quomodo ergo sapientia pauperis contempta est,/ et verba ejus non sunt audita ?/ |
| 17 | Verba sapientium audiuntur in silentio,/ plus quam clamor principis inter stultos./ |
| 18 | Melior est sapientia quam arma bellica ;/ et qui in uno peccaverit, multa bona perdet.] |