Ezekiel 11
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Et elevavit me spiritus, et introduxit me ad portam domus Domini orientalem, quæ respicit ad solis ortum : et ecce in introitu portæ viginti quinque viri : et vidi in medio eorum Jezoniam filium Azur, et Pheltiam filium Banaiæ, principes populi. |
| 2 | Dixitque ad me : Fili hominis, hi sunt viri qui cogitant iniquitatem, et tractant consilium pessimum in urbe ista, |
| 3 | dicentes : Nonne dudum ædificatæ sunt domus ? hæc est lebes, nos autem carnes. |
| 4 | Idcirco vaticinare de eis, vaticinare, fili hominis. |
| 5 | Et irruit in me spiritus Domini, et dixit ad me : Loquere : Hæc dicit Dominus : Sic locuti estis, domus Israël, et cogitationes cordis vestri ego novi. |
| 6 | Plurimos occidistis in urbe hac, et implestis vias ejus interfectis. |
| 7 | Propterea hæc dicit Dominus Deus : Interfecti vestri, quos posuistis in medio ejus, hi sunt carnes, et hæc est lebes : et educam vos de medio ejus. |
| 8 | Gladium metuistis, et gladium inducam super vos, ait Dominus Deus. |
| 9 | Et ejiciam vos de medio ejus, daboque vos in manu hostium, et faciam in vobis judicia. |
| 10 | Gladio cadetis : in finibus Israël judicabo vos, et scietis quia ego Dominus. |
| 11 | Hæc non erit vobis in lebetem, et vos non eritis in medio ejus in carnes : in finibus Israël judicabo vos, |
| 12 | et scietis quia ego Dominus : quia in præceptis meis non ambulastis, et judicia mea non fecistis, sed juxta judicia gentium quæ in circuitu vestro sunt estis operati. |
| 13 | Et factum est cum prophetarem, Pheltias filius Banaiæ mortuus est : et cecidi in faciem meam clamans voce magna, et dixi : Heu ! heu ! heu ! Domine Deus, consummationem tu facis reliquiarum Israël ? |
| 14 | Et factum est verbum Domini ad me, dicens : |
| 15 | Fili hominis, fratres tui, fratres tui, viri propinqui tui, et omnis domus Israël, universi quibus dixerunt habitatores Jerusalem : Longe recedite a Domino : nobis data est terra in possessionem. |
| 16 | Propterea hæc dicit Dominus Deus : Quia longe feci eos in gentibus, et quia dispersi eos in terris : ero eis in sanctificationem modicam in terris ad quas venerunt. |
| 17 | Propterea loquere : Hæc dicit Dominus Deus : Congregabo vos de populis, et adunabo de terris in quibus dispersi estis, daboque vobis humum Israël. |
| 18 | Et ingredientur illuc, et auferent omnes offensiones, cunctasque abominationes ejus de illa. |
| 19 | Et dabo eis cor unum, et spiritum novum tribuam in visceribus eorum : et auferam cor lapideum de carne eorum, et dabo eis cor carneum, |
| 20 | ut in præceptis meis ambulent, et judicia mea custodiant, faciantque ea, et sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum. |
| 21 | Quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat, horum viam in capite suo ponam, dicit Dominus Deus. |
| 22 | Et elevaverunt cherubim alas suas, et rotæ cum eis, et gloria Dei Israël erat super ea : |
| 23 | et ascendit gloria Domini de medio civitatis, stetitque super montem qui est ad orientem urbis. |
| 24 | Et spiritus levavit me, adduxitque in Chaldæam ad transmigrationem, in visione, in spiritu Dei : et sublata est a me visio quam videram. |
| 25 | Et locutus sum ad transmigrationem omnia verba Domini quæ ostenderat mihi. |