Ezekiel 14
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Et venerunt ad me viri seniorum Israël, et sederunt coram me. |
| 2 | Et factus est sermo Domini ad me, dicens : |
| 3 | Fili hominis, viri isti posuerunt immunditias suas in cordibus suis, et scandalum iniquitatis suæ statuerunt contra faciem suam : numquid interrogatus respondebo eis ? |
| 4 | Propter hoc loquere eis, et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Homo, homo de domo Israël, qui posuerit immunditias suas in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam interrogans per eum me : ego Dominus respondebo ei in multitudine immunditiarum suarum, |
| 5 | ut capiatur domus Israël in corde suo, quo recesserunt a me in cunctis idolis suis. |
| 6 | Propterea dic ad domum Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Convertimini, et recedite ab idolis vestris, et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras. |
| 7 | Quia homo, homo de domo Israël, et de proselytis quicumque advena fuerit in Israël, si alienatus fuerit a me, et posuerit idola sua in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam ut interroget per eum me : ego Dominus respondebo ei per me : |
| 8 | et ponam faciem meam super hominem illum, et faciam eum in exemplum et in proverbium, et disperdam eum de medio populi mei : et scietis quia ego Dominus. |
| 9 | Et propheta cum erraverit, et locutus fuerit verbum, ego Dominus decepi prophetam illum, et extendam manum meam super illum, et delebo eum de medio populi mei Israël. |
| 10 | Et portabunt iniquitatem suam : juxta iniquitatem interrogantis, sic iniquitas prophetæ erit : |
| 11 | ut non erret ultra domus Israël a me, neque polluatur in universis prævaricationibus suis : sed sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum, ait Dominus exercituum. |
| 12 | Et factus est sermo Domini ad me, dicens : |
| 13 | [Fili hominis, terra cum peccaverit mihi,/ ut prævaricetur prævaricans,/ extendam manum meam super eam,/ et conteram virgam panis ejus,/ et immittam in eam famem,/ et interficiam de ea hominem et jumentum./ |
| 14 | Et si fuerint tres viri isti in medio ejus,/ Noë, Daniel, et Job,/ ipsi justitia sua liberabunt animas suas,/ ait Dominus exercituum./ |
| 15 | Quod si et bestias pessimas induxero super terram/ ut vastem eam, et fuerit invia,/ eo quod non sit pertransiens propter bestias :/ |
| 16 | tres viri isti si fuerint in ea,/ vivo ego, dicit Dominus Deus,/ quia nec filios nec filias liberabunt,/ sed ipsi soli liberabuntur,/ terra autem desolabitur./ |
| 17 | Vel si gladium induxero super terram illam,/ et dixero gladio : Transi per terram :/ et interfecero de ea hominem et jumentum,/ |
| 18 | et tres viri isti fuerint in medio ejus :/ vivo ego, dicit Dominus Deus,/ non liberabunt filios neque filias,/ sed ipsi soli liberabuntur./ |
| 19 | Si autem et pestilentiam immisero super terram illam,/ et effudero indignationem meam super eam in sanguine,/ ut auferam ex ea hominem et jumentum,/ |
| 20 | et Noë, et Daniel, et Job fuerint in medio ejus :/ vivo ego, dicit Dominus Deus,/ quia filium et filiam non liberabunt,/ sed ipsi justitia sua liberabunt animas suas./ |
| 21 | Quoniam hæc dicit Dominus Deus :/ Quod etsi quatuor judicia mea pessima,/ gladium, et famem, ac bestias malas, et pestilentiam,/ immisero in Jerusalem,/ ut interficiam de ea hominem et pecus,/ |
| 22 | tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias :/ ecce ipsi ingredientur ad vos,/ et videbitis viam eorum et adinventiones eorum,/ et consolabimini super malo quod induxi in Jerusalem,/ in omnibus quæ importavi super eam./ |
| 23 | Et consolabuntur vos,/ cum videritis viam eorum/ et adinventiones eorum :/ et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quæ feci in ea,/ ait Dominus Deus.] |