Codex Sacra scripture, aligned

Ezekiel 7

aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it

← 6 8 →
vClementine1592
1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :
2 Et tu, fili hominis, hæc dicit Dominus Deus terræ Israël : [Finis venit : venit finis super quatuor plagas terræ./
3 Nunc finis super te, et immittam furorem meum in te :/ et judicabo te juxta vias tuas,/ et ponam contra te omnes abominationes tuas./
4 Et non parcet oculus meus super te, et non miserebor :/ sed vias tuas ponam super te, et abominationes tuæ in medio tui erunt,/ et scietis quia ego Dominus./
5 Hæc dicit Dominus Deus :/ Afflictio una, afflictio ecce venit./
6 Finis venit, venit finis :/ evigilavit adversum te, ecce venit./
7 Venit contritio super te, qui habitas in terra :/ venit tempus, prope est dies occisionis,/ et non gloriæ montium./
8 Nunc de propinquo effundam iram meam super te,/ et complebo furorem meum in te :/ et judicabo te juxta vias tuas,/ et imponam tibi omnia scelera tua,/
9 et non parcet oculus meus,/ nec miserebor :/ sed vias tuas imponam tibi,/ et abominationes tuæ in medio tui erunt,/ et scietis quia ego sum Dominus percutiens./
10 Ecce dies, ecce venit :/ egressa est contritio,/ floruit virga, germinavit superbia,/
11 iniquitas surrexit in virga impietatis :/ non ex eis, et non ex populo,/ neque ex sonitu eorum :/ et non erit requies in eis./
12 Venit tempus, appropinquavit dies :/ qui emit, non lætetur,/ et qui vendit, non lugeat :/ quia ira super omnem populum ejus./
13 Quia qui vendit, ad id quod vendidit non revertetur :/ et adhuc in viventibus vita eorum :/ visio enim ad omnem multitudinem ejus non regredietur,/ et vir in iniquitate vitæ suæ non confortabitur.]
14 [Canite tuba, præparentur omnes :/ et non est qui vadat ad prælium :/ ira enim mea super universum populum ejus./
15 Gladius foris, et pestis et fames intrinsecus :/ qui in agro est, gladio morietur,/ et qui in civitate, pestilentia et fame devorabuntur./
16 Et salvabuntur qui fugerint ex eis :/ et erunt in montibus quasi columbæ convallium omnes trepidi,/ unusquisque in iniquitate sua./
17 Omnes manus dissolventur,/ et omnia genua fluent aquis./
18 Et accingent se ciliciis,/ et operiet eos formido :/ et in omni facie confusio,/ et in universis capitibus eorum calvitium./
19 Argentum eorum foras projicietur,/ et aurum eorum in sterquilinium erit :/ argentum eorum et aurum eorum/ non valebit liberare eos in die furoris Domini :/ animam suam non saturabunt,/ et ventres eorum non implebuntur,/ quia scandalum iniquitatis eorum factum est./
20 Et ornamentum monilium suorum in superbiam posuerunt,/ et imagines abominationum suarum et simulacrorum fecerunt ex eo :/ propter hoc dedi eis illud in immunditiam./
21 Et dabo illud in manus alienorum ad diripiendum,/ et impiis terræ in prædam,/ et contaminabunt illud./
22 Et avertam faciem meam ab eis,/ et violabunt arcanum meum :/ et introibunt in illud emissarii,/ et contaminabunt illud./
23 Fac conclusionem,/ quoniam terra plena est judicio sanguinum,/ et civitas plena iniquitate./
24 Et adducam pessimos de gentibus,/ et possidebunt domos eorum :/ et quiescere faciam superbiam potentium,/ et possidebunt sanctuaria eorum./
25 Angustia superveniente, requirent pacem,/ et non erit./
26 Conturbatio super conturbationem veniet,/ et auditus super auditum :/ et quærent visionem de propheta,/ et lex peribit a sacerdote,/ et consilium a senioribus./
27 Rex lugebit, et princeps induetur mrore,/ et manus populi terræ conturbabuntur :/ secundum viam eorum faciam eis,/ et secundum judicia eorum judicabo eos,/ et scient quia ego Dominus.]