Habakkuk 3
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Oratio Habacuc prophetæ, pro ignorantiis. |
| 2 | [Domine, audivi auditionem tuam, et timui./ Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud ;/ in medio annorum notum facies :/ cum iratus fueris, misericordiæ recordaberis./ |
| 3 | Deus ab austro veniet,/ et Sanctus de monte Pharan :/ operuit cælos gloria ejus,/ et laudis ejus plena est terra./ |
| 4 | Splendor ejus ut lux erit,/ cornua in manibus ejus :/ ibi abscondita est fortitudo ejus./ |
| 5 | Ante faciem ejus ibit mors,/ et egredietur diabolus ante pedes ejus./ |
| 6 | Stetit, et mensus est terram ;/ aspexit, et dissolvit gentes,/ et contriti sunt montes sæculi :/ incurvati sunt colles mundi ab itineribus æternitatis ejus./ |
| 7 | Pro iniquitate vidi tentoria Æthiopiæ ;/ turbabuntur pelles terræ Madian./ |
| 8 | Numquid in fluminibus iratus es, Domine ?/ aut in fluminibus furor tuus ?/ vel in mari indignatio tua ?/ Qui ascendes super equos tuos, et quadrigæ tuæ salvatio./ |
| 9 | Suscitans suscitabis arcum tuum,/ juramenta tribubus quæ locutus es ;/ fluvios scindes terræ./ |
| 10 | Viderunt te, et doluerunt montes ;/ gurges aquarum transiit :/ dedit abyssus vocem suam ;/ altitudo manus suas levavit./ |
| 11 | Sol et luna steterunt in habitaculo suo :/ in luce sagittarum tuarum ibunt,/ in splendore fulgurantis hastæ tuæ./ |
| 12 | In fremitu conculcabis terram ;/ in furore obstupefacies gentes./ |
| 13 | Egressus es in salutem populi tui,/ in salutem cum christo tuo :/ percussisti caput de domo impii,/ denudasti fundamentum ejus usque ad collum./ |
| 14 | Maledixisti sceptris ejus,/ capiti bellatorum ejus,/ venientibus ut turbo ad dispergendum me :/ exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito./ |
| 15 | Viam fecisti in mari equis tuis,/ in luto aquarum multarum./ |
| 16 | Audivi, et conturbatus est venter meus ;/ a voce contremuerunt labia mea./ Ingrediatur putredo in ossibus meis,/ et subter me scateat :/ ut requiescam in die tribulationis,/ ut ascendam ad populum accinctum nostrum./ |
| 17 | Ficus enim non florebit,/ et non erit germen in vineis ;/ mentietur opus olivæ,/ et arva non afferent cibum :/ abscindetur de ovili pecus,/ et non erit armentum in præsepibus./ |
| 18 | Ego autem in Domino gaudebo ;/ et exsultabo in Deo Jesu meo./ |
| 19 | Deus Dominus fortitudo mea,/ et ponet pedes meos quasi cervorum :/ et super excelsa mea deducet me/ victor in psalmis canentem.] |