Isaiah 38
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | In diebus illis ægrotavit Ezechias usque ad mortem ; et introivit ad eum Isaias, filius Amos, propheta, et dixit ei : Hæc dicit Dominus : Dispone domui tuæ, quia morieris tu, et non vives. |
| 2 | Et convertit Ezechias faciem suam ad parietem, et oravit ad Dominum, |
| 3 | et dixit : Obsecro, Domine, memento, quæso, quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto, et quod bonum est in oculis tuis fecerim. Et flevit Ezechias fletu magno. |
| 4 | Et factum est verbum Domini ad Isaiam, dicens : |
| 5 | Vade, et dic Ezechiæ : Hæc dicit Dominus Deus David patris tui : Audivi orationem tuam, et vidi lacrimas tuas ; ecce ego adjiciam super dies tuos quindecim annos, |
| 6 | et de manu regis Assyriorum eruam te, et civitatem istam, et protegam eam. |
| 7 | Hoc autem tibi erit signum a Domino, quia faciet Dominus verbum hoc quod locutus est : |
| 8 | ecce ego reverti faciam umbram linearum per quas descenderat in horologio Achaz in sole, retrorsum decem lineis. Et reversus est sol decem lineis per gradus quos descenderat. |
| 9 | Scriptura Ezechiæ, regis Juda, cum ægrotasset et convaluisset de infirmitate sua. |
| 10 | [Ego dixi in dimidio dierum meorum :/ Vadam ad portas inferi ;/ quæsivi residuum annorum meorum./ |
| 11 | Dixi : Non videbo Dominum Deum/ in terra viventium ;/ non aspiciam hominem ultra,/ et habitatorem quietis./ |
| 12 | Generatio mea ablata est, et convoluta est a me,/ quasi tabernaculum pastorum./ Præcisa est velut a texente vita mea ;/ dum adhuc ordirer, succidit me :/ de mane usque ad vesperam finies me./ |
| 13 | Sperabam usque ad mane ;/ quasi leo, sic contrivit omnia ossa mea :/ de mane usque ad vesperam finies me./ |
| 14 | Sicut pullus hirundinis, sic clamabo ;/ meditabor ut columba./ Attenuati sunt oculi mei, suspicientes in excelsum./ Domine, vim patior : responde pro me./ |
| 15 | Quid dicam, aut quid respondebit mihi,/ cum ipse fecerit ?/ Recogitabo tibi omnes annos meos/ in amaritudine animæ meæ./ |
| 16 | Domine, si sic vivitur,/ et in talibus vita spiritus mei,/ corripies me, et vivificabis me./ |
| 17 | Ecce in pace amaritudo mea amarissima./ Tu autem eruisti animam meam/ ut non periret ;/ projecisti post tergum tuum/ omnia peccata mea./ |
| 18 | Quia non infernus confitebitur tibi,/ neque mors laudabit te :/ non exspectabunt qui descendunt in lacum/ veritatem tuam./ |
| 19 | Vivens, vivens ipse confitebitur tibi,/ sicut et ego hodie ;/ pater filiis notam faciet/ veritatem tuam./ |
| 20 | Domine, salvum me fac !/ et psalmos nostros cantabimus/ cunctis diebus vitæ nostræ/ in domo Domini.] |
| 21 | Et jussit Isaias ut tollerent massam de ficis, et cataplasmarent super vulnus, et sanaretur. |
| 22 | Et dixit Ezechias : Quod erit signum quia ascendam in domum Domini ? |