Isaiah 42
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Ecce servus meus, suscipiam eum ;/ electus meus, complacuit sibi in illo anima mea :/ dedi spiritum meum super eum :/ judicium gentibus proferet./ |
| 2 | Non clamabit, neque accipiet personam,/ nec audietur vox ejus foris./ |
| 3 | Calamum quassatum non conteret,/ et linum fumigans non extinguet :/ in veritate educet judicium./ |
| 4 | Non erit tristis, neque turbulentus,/ donec ponat in terra judicium ;/ et legem ejus insulæ exspectabunt./ |
| 5 | Hæc dicit Dominus Deus,/ creans cælos, et extendens eos ;/ firmans terram, et quæ germinant ex ea ;/ dans flatum populo qui est super eam,/ et spiritum calcantibus eam :/ |
| 6 | Ego Dominus vocavi te in justitia,/ et apprehendi manum tuam,/ et servavi te :/ et dedi te in fdus populi,/ in lucem gentium,/ |
| 7 | ut aperires oculos cæcorum,/ et educeres de conclusione vinctum,/ de domo carceris sedentes in tenebris./ |
| 8 | Ego Dominus,/ hoc est nomen meum ;/ gloriam meam alteri non dabo,/ et laudem meam sculptilibus./ |
| 9 | Quæ prima fuerunt, ecce venerunt ;/ nova quoque ego annuntio :/ antequam oriantur,/ audita vobis faciam.] |
| 10 | [Cantate Domino canticum novum,/ laus ejus ab extremis terræ,/ qui descenditis in mare, et plenitudo ejus ;/ insulæ, et habitatores earum./ |
| 11 | Sublevetur desertum et civitates ejus./ In domibus habitabit Cedar :/ laudate, habitatores petræ ;/ de vertice montium clamabunt./ |
| 12 | Ponent Domino gloriam,/ et laudem ejus in insulis nuntiabunt./ |
| 13 | Dominus sicut fortis egredietur,/ sicut vir præliator suscitabit zelum ;/ vociferabitur, et clamabit :/ super inimicos suos confortabitur.] |
| 14 | [Tacui semper,/ silui, patiens fui :/ sicut parturiens loquar ;/ dissipabo, et absorbebo simul./ |
| 15 | Desertos faciam montes et colles,/ et omne gramen eorum exsiccabo ;/ et ponam flumina in insulas,/ et stagna arefaciam./ |
| 16 | Et ducam cæcos in viam quam nesciunt,/ et in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ;/ ponam tenebras coram eis in lucem,/ et prava in recta ;/ hæc verba feci eis,/ et non dereliqui eos./ |
| 17 | Conversi sunt retrorsum, confundantur confusione,/ qui confidunt in sculptili ;/ qui dicunt conflatili :/ Vos dii nostri./ |
| 18 | Surdi, audite,/ et cæci, intuemini ad videndum./ |
| 19 | Quis cæcus, nisi servus meus ;/ et surdus, nisi ad quem nuntios meos misi ?/ quis cæcus, nisi qui venundatus est ?/ et quis cæcus, nisi servus Domini ?/ |
| 20 | Qui vides multa, nonne custodies ?/ qui apertas habes aures, nonne audies ?/ |
| 21 | Et Dominus voluit ut sanctificaret eum,/ et magnificaret legem, et extolleret./ |
| 22 | Ipse autem populus direptus, et vastatus ;/ laqueus juvenum omnes,/ et in domibus carcerum absconditi sunt ;/ facti sunt in rapinam, nec est qui eruat ;/ in direptionem, nec est qui dicat : Redde./ |
| 23 | Quis est in vobis qui audiat hoc,/ attendat, et auscultet futura ?/ |
| 24 | Quis dedit in direptionem Jacob,/ et Israël vastantibus ?/ nonne Dominus ipse, cui peccavimus ?/ Et noluerunt in viis ejus ambulare,/ et non audierunt legem ejus./ |
| 25 | Et effudit super eum indignationem furoris sui,/ et forte bellum ;/ et combussit eum in circuitu, et non cognovit ;/ et succendit eum, et non intellexit.] |