Isaiah 57
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Justus perit,/ et non est qui recogitet in corde suo ;/ et viri misericordiæ colliguntur,/ quia non est qui intelligat :/ a facie enim malitiæ collectus est justus./ |
| 2 | Veniat pax ;/ requiescat in cubili suo/ qui ambulavit in directione sua./ |
| 3 | Vos autem accedite huc,/ filii auguratricis,/ semen adulteri et fornicariæ./ |
| 4 | Super quem lusistis ?/ super quem dilatastis os,/ et ejecistis linguam ?/ Numquid non vos filii scelesti,/ semen mendax,/ |
| 5 | qui consolamini in diis/ subter omne lignum frondosum,/ immolantes parvulos in torrentibus,/ subter eminentes petras ?/ |
| 6 | In partibus torrentis pars tua ;/ hæc est sors tua :/ et ipsis effudisti libamen,/ obtulisti sacrificium./ Numquid super his non indignabor ?/ |
| 7 | Super montem excelsum et sublimem/ posuisti cubile tuum,/ et illuc ascendisti/ ut immolares hostias./ |
| 8 | Et post ostium, et retro postem,/ posuisti memoriale tuum./ Quia juxta me discooperuisti,/ et suscepisti adulterum, dilatasti cubile tuum,/ et pepigisti cum eis fdus ;/ dilexisti stratum eorum/ manu aperta./ |
| 9 | Et ornasti te regi unguento,/ et multiplicasti pigmenta tua./ Misisti legatos tuos procul,/ et humiliata es usque ad inferos./ |
| 10 | In multitudine viæ tuæ laborasti ;/ non dixisti : Quiescam./ Vitam manus tuæ invenisti ;/ propterea non rogasti./ |
| 11 | Pro quo sollicita timuisti,/ quia mentita es,/ et mei non es recordata,/ neque cogitasti in corde tuo ?/ Quia ego tacens et quasi non videns,/ et mei oblita es./ |
| 12 | Ego annuntiabo justitiam tuam,/ et opera tua non proderunt tibi./ |
| 13 | Cum clamaveris, liberent te congregati tui,/ et omnes eos auferet ventus,/ tollet aura.]\ [Qui autem fiduciam habet mei, hæreditabit terram,/ et possidebit montem sanctum meum./ |
| 14 | Et dicam : Viam facite, præbete iter ; declinate de semita,/ auferte offendicula de via populi mei./ |
| 15 | Quia hæc dicit Excelsus,/ et Sublimis, habitans æternitatem, et sanctum nomen ejus :/ in excelso et in sancto habitans,/ et cum contrito et humili spiritu :/ ut vivificet spiritum humilium,/ et vivificet cor contritorum./ |
| 16 | Non enim in sempiternum litigabo,/ neque usque ad finem irascar,/ quia spiritus a facie mea egredietur,/ et flatus ego faciam./ |
| 17 | Propter iniquitatem avaritiæ ejus iratus sum, et percussi eum./ Abscondi a te faciem meam, et indignatus sum ;/ et abiit vagus in via cordis sui./ |
| 18 | Vias ejus vidi, et sanavi eum ;/ et reduxi eum, et reddidi consolationes/ ipsi, et lugentibus ejus./ |
| 19 | Creavi fructum labiorum pacem ;/ pacem ei qui longe est et qui prope,/ dixit Dominus, et sanavi eum./ |
| 20 | Impii autem quasi mare fervens,/ quod quiescere non potest,/ et redundant fluctus ejus in conculcationem et lutum./ |
| 21 | Non est pax impiis, dicit Dominus Deus.] |