Codex Sacra scripture, aligned

Isaiah 59

aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it

← 58 60 →
vClementine1592
1 [Ecce non est abbreviata manus Domini, ut salvare nequeat,/ neque aggravata est auris ejus, ut non exaudiat./
2 Sed iniquitates vestræ diviserunt/ inter vos et Deum vestrum ;/ et peccata vestra absconderunt faciem ejus a vobis,/ ne exaudiret./
3 Manus enim vestræ pollutæ sunt sanguine,/ et digiti vestri iniquitate ;/ labia vestra locuta sunt mendacium,/ et lingua vestra iniquitatem fatur./
4 Non est qui invocet justitiam,/ neque est qui judicet vere :/ sed confidunt in nihilo, et loquuntur vanitates ;/ conceperunt laborem, et pepererunt iniquitatem./
5 Ova aspidum ruperunt,/ et telas araneæ texuerunt./ Qui comederit de ovis eorum, morietur ;/ et quod confotum est, erumpet in regulum./
6 Telæ eorum non erunt in vestimentum,/ neque operientur operibus suis ;/ opera eorum opera inutilia,/ et opus iniquitatis in manibus eorum./
7 Pedes eorum ad malum currunt,/ et festinant ut effundant sanguinem innocentem ;/ cogitationes eorum cogitationes inutiles :/ vastitas et contritio in viis eorum./
8 Viam pacis nescierunt,/ et non est judicium in gressibus eorum ;/ semitæ eorum incurvatæ sunt eis :/ omnis qui calcat in eis, ignorat pacem./
9 Propter hoc elongatum est judicium a nobis,/ et non apprehendet nos justitia./ Exspectavimus lucem, et ecce tenebræ ;/ splendorem, et in tenebris ambulavimus./
10 Palpavimus sicut cæci parietem,/ et quasi absque oculis attrectavimus :/ impegimus meridie quasi in tenebris ;/ in caliginosis quasi mortui./
11 Rugiemus quasi ursi omnes,/ et quasi columbæ meditantes gememus :/ exspectavimus judicium, et non est ;/ salutem, et elongata est a nobis./
12 Multiplicatæ sunt enim iniquitates nostræ coram te,/ et peccata nostra responderunt nobis,/ quia scelera nostra nobiscum/ et iniquitates nostras cognovimus./
13 Peccare et mentiri contra Dominum,/ et aversi sumus ne iremus post tergum Dei nostri,/ ut loqueremur calumniam et transgressionem ;/ concepimus et locuti sumus de corde verba mendacii./
14 Et conversum est retrorsum judicium,/ et justitia longe stetit,/ quia corruit in platea veritas,/ et æquitas non potuit ingredi./
15 Et facta est veritas in oblivionem,/ et qui recessit a malo, prædæ patuit./ Et vidit Dominus, et malum apparuit in oculis ejus,/ quia non est judicium./
16 Et vidit quia non est vir,/ et aporiatus est, quia non est qui occurrat ;/ et salvavit sibi brachium suum,/ et justitia ejus ipsa confirmavit eum./
17 Indutus est justitia ut lorica,/ et galea salutis in capite ejus ;/ indutus est vestimentis ultionis,/ et opertus est quasi pallio zeli :/
18 sicut ad vindictam quasi ad retributionem/ indignationis hostibus suis,/ et vicissitudinem inimicis suis ;/ insulis vicem reddet./
19 Et timebunt qui ab occidente nomen Domini,/ et qui ab ortu solis gloriam ejus,/ cum venerit quasi fluvius violentus/ quem spiritus Domini cogit ;/
20 et venerit Sion redemptor,/ et eis qui redeunt ab iniquitate in Jacob,/ dicit Dominus./
21 Hoc fdus meum cum eis,/ dicit Dominus :/ spiritus meus qui est in te,/ et verba mea quæ posui in ore tuo,/ non recedent de ore tuo,/ et de ore seminis tui,/ et de ore seminis seminis tui, dicit Dominus,/ amodo et usque in sempiternum.]