Isaiah 8
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Et dixit Dominus ad me : Sume tibi librum grandem, et scribe in eo stylo hominis : Velociter spolia detrahe, cito prædare. |
| 2 | Et adhibui mihi testes fideles, Uriam sacerdotem, et Zachariam, filium Barachiæ : |
| 3 | et accessi ad prophetissam, et concepit, et peperit filium. Et dixit Dominus ad me : Voca nomen ejus : Accelera spolia detrahere ; Festina prædari : |
| 4 | quia antequam sciat puer vocare patrem suum et matrem suam, auferetur fortitudo Damasci, et spolia Samariæ, coram rege Assyriorum. |
| 5 | Et adjecit Dominus loqui ad me adhuc, dicens : |
| 6 | [Pro eo quod abjecit populus iste/ aquas Siloë, quæ vadunt cum silentio,/ et assumpsit magis Rasin,/ et filium Romeliæ :/ |
| 7 | propter hoc ecce Dominus adducet super eos/ aquas fluminis fortes et multas,/ regem Assyriorum, et omnem gloriam ejus,/ et ascendet super omnes rivos ejus,/ et fluet super universas ripas ejus ;/ |
| 8 | et ibit per Judam, inundans, et transiens :/ usque ad collum veniet./ Et erit extensio alarum ejus/ implens latitudinem terræ tuæ, o Emmanuel !/ |
| 9 | Congregamini, populi, et vincimini ;/ et audite, universæ procul terræ :/ confortamini, et vincimini ;/ accingite vos, et vincimini./ |
| 10 | Inite consilium, et dissipabitur ;/ loquimini verbum, et non fiet :/ quia nobiscum Deus./ |
| 11 | Hæc enim ait Dominus ad me : Sicut in manu forti erudivit me,/ ne irem in via populi hujus, dicens :/ |
| 12 | Non dicatis : Conjuratio ;/ omnia enim quæ loquitur populus iste, conjuratio est :/ et timorem ejus ne timeatis, neque paveatis./ |
| 13 | Dominum exercituum ipsum sanctificate ;/ ipse pavor vester, et ipse terror vester :/ |
| 14 | et erit vobis in sanctificationem ;/ in lapidem autem offensionis, et in petram scandali,/ duabus domibus Israël ;/ in laqueum et in ruinam habitantibus Jerusalem./ |
| 15 | Et offendent ex eis plurimi,/ et cadent, et conterentur,/ et irretientur, et capientur./ |
| 16 | Liga testimonium,/ signa legem in discipulis meis./ |
| 17 | Et exspectabo Dominum qui abscondit faciem suam/ a domo Jacob, et præstolabor eum./ |
| 18 | Ecce ego et pueri mei quos dedit mihi Dominus/ in signum, et in portentum Israël/ a Domino exercituum,/ qui habitat in monte Sion :/ |
| 19 | et cum dixerint ad vos :/ Quærite a pythonibus/ et a divinis qui strident in incantationibus suis :/ numquid non populus a Deo suo requiret,/ pro vivis a mortuis ?/ |
| 20 | ad legem magis et ad testimonium./ Quod si non dixerint juxta verbum hoc,/ non erit eis matutina lux./ |
| 21 | Et transibit per eam, corruet, et esuriet ;/ et cum esurierit, irascetur./ Et maledicet regi suo, et Deo suo,/ et suspiciet sursum,/ |
| 22 | et ad terram intuebitur ;/ et ecce tribulatio et tenebræ,/ dissolutio et angustia,/ et caligo persequens,/ et non poterit avolare de angustia sua.] |
| 23 | — |