Jeremiah 20
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Et audivit Phassur filius Emmer, sacerdos, qui constitutus erat princeps in domo Domini, Jeremiam prophetantem sermones istos. |
| 2 | Et percussit Phassur Jeremiam prophetam, et misit eum in nervum quod erat in porta Benjamin superiori, in domo Domini. |
| 3 | Cumque illuxisset in crastinum, eduxit Phassur Jeremiam de nervo, et dixit ad eum Jeremias : Non Phassur vocavit Dominus nomen tuum, sed Pavorem undique. |
| 4 | Quia hæc dicit Dominus : [Ecce ego dabo te in pavorem,/ te et omnes amicos tuos :/ et corruent gladio inimicorum suorum,/ et oculi tui videbunt :/ et omnem Judam dabo in manum regis Babylonis,/ et traducet eos in Babylonem,/ et percutiet eos gladio./ |
| 5 | Et dabo universam substantiam civitatis hujus,/ et omnem laborem ejus, omneque pretium,/ et cunctos thesauros regum Juda/ dabo in manu inimicorum eorum :/ et diripient eos, et tollent,/ et ducent in Babylonem./ |
| 6 | Tu autem, Phassur, et omnes habitatores domus tuæ,/ ibitis in captivitatem :/ et in Babylonem venies,/ et ibi morieris, ibique sepelieris/ tu, et omnes amici tui,/ quibus prophetasti mendacium.] |
| 7 | [Seduxisti me, Domine, et seductus sum :/ fortior me fuisti, et invaluisti :/ factus sum in derisum tota die ;/ omnes subsannant me./ |
| 8 | Quia jam olim loquor,/ vociferans iniquitatem, et vastitatem clamito :/ et factus est mihi sermo Domini in opprobrium,/ et in derisum tota die./ |
| 9 | Et dixi : Non recordabor ejus,/ neque loquar ultra in nomine illius :/ et factus est in corde meo quasi ignis exæstuans,/ claususque in ossibus meis,/ et defeci, ferre non sustinens./ |
| 10 | Audivi enim contumelias multorum,/ et terrorem in circuitu :/ Persequimini, et persequamur eum,/ ab omnibus viris qui erant pacifici mei,/ et custodientes latus meum :/ si quomodo decipiatur, et prævaleamus adversus eum,/ et consequamur ultionem ex eo./ |
| 11 | Dominus autem mecum est, quasi bellator fortis :/ idcirco qui persequuntur me cadent,/ et infirmi erunt :/ confundentur vehementer,/ quia non intellexerunt opprobrium sempiternum,/ quod numquam delebitur./ |
| 12 | Et tu, Domine exercituum, probator justi,/ qui vides renes et cor,/ videam, quæso, ultionem tuam ex eis :/ tibi enim revelavi causam meam./ |
| 13 | Cantate Domino,/ laudate Dominum,/ quia liberavit animam pauperis de manu malorum./ |
| 14 | Maledicta dies in qua natus sum !/ dies in qua peperit me mater mea/ non sit benedicta !/ |
| 15 | Maledictus vir qui annuntiavit patri meo,/ dicens : Natus est tibi puer masculus,/ et quasi gaudio lætificavit eum !/ |
| 16 | Sit homo ille ut sunt civitates quas subvertit Dominus,/ et non pnituit eum :/ audiat clamorem mane,/ et ululatum in tempore meridiano,/ |
| 17 | qui non me interfecit a vulva,/ ut fieret mihi mater mea sepulchrum,/ et vulva ejus conceptus æternus !/ |
| 18 | Quare de vulva egressus sum,/ ut viderem laborem et dolorem,/ et consumerentur in confusione dies mei ?] |