Jeremiah 23
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Væ pastoribus qui disperdunt et dilacerant/ gregem pascuæ meæ ! dicit Dominus./ |
| 2 | Ideo hæc dicit Dominus Deus Israël/ ad pastores qui pascunt populum meum :/ Vos dispersistis gregem meum,/ et ejecistis eos, et non visitastis eos :/ ecce ego visitabo super vos/ malitiam studiorum vestrorum, ait Dominus./ |
| 3 | Et ego congregabo reliquias gregis mei/ de omnibus terris ad quas ejecero eos illuc :/ et convertam eos ad rura sua,/ et crescent et multiplicabuntur./ |
| 4 | Et suscitabo super eos pastores, et pascent eos :/ non formidabunt ultra, et non pavebunt,/ et nullus quæretur ex numero, dicit Dominus.] |
| 5 | [Ecce dies veniunt, dicit Dominus,/ et suscitabo David germen justum :/ et regnabit rex, et sapiens erit,/ et faciet judicium et justitiam in terra./ |
| 6 | In diebus illis salvabitur Juda,/ et Israël habitabit confidenter :/ et hoc est nomen quod vocabunt eum :/ Dominus justus noster./ |
| 7 | Propter hoc ecce dies veniunt, dicit Dominus,/ et non dicent ultra : Vivit Dominus,/ qui eduxit filios Israël de terra Ægypti,/ |
| 8 | sed : Vivit Dominus,/ qui eduxit et adduxit semen domus Israël de terra aquilonis,/ et de cunctis terris ad quas ejeceram eos illuc,/ et habitabunt in terra sua.] |
| 9 | Ad prophetas : [Contritum est cor meum in medio mei ;/ contremuerunt omnia ossa mea :/ factus sum quasi vir ebrius,/ et quasi homo madidus a vino,/ a facie Domini,/ et a facie verborum sanctorum ejus./ |
| 10 | Quia adulteris repleta est terra,/ quia a facie maledictionis luxit terra,/ arefacta sunt arva deserti :/ factus est cursus eorum malus,/ et fortitudo eorum dissimilis./ |
| 11 | Propheta namque et sacerdos polluti sunt,/ et in domo mea inveni malum eorum, ait Dominus./ |
| 12 | Idcirco via eorum erit quasi lubricum in tenebris :/ impellentur enim, et corruent in ea :/ afferam enim super eos mala,/ annum visitationis eorum, ait Dominus./ |
| 13 | Et in prophetis Samariæ vidi fatuitatem :/ prophetabant in Baal,/ et decipiebant populum meum Israël./ |
| 14 | Et in prophetis Jerusalem vidi similitudinem adulterantium,/ et iter mendacii :/ et confortaverunt manus pessimorum,/ ut non converteretur unusquisque a malitia sua :/ facti sunt mihi omnes ut Sodoma,/ et habitatores ejus quasi Gomorrha./ |
| 15 | Propterea hæc dicit Dominus exercituum ad prophetas :/ Ecce ego cibabo eos absinthio,/ et potabo eos felle :/ a prophetis enim Jerusalem egressa est pollutio/ super omnem terram./ |
| 16 | Hæc dicit Dominus exercituum :/ Nolite audire verba prophetarum/ qui prophetant vobis, et decipiunt vos :/ visionem cordis sui loquuntur,/ non de ore Domini./ |
| 17 | Dicunt his qui blasphemant me :/ Locutus est Dominus : Pax erit vobis :/ et omni qui ambulat in pravitate cordis sui dixerunt :/ Non veniet super vos malum./ |
| 18 | Quis enim affuit in consilio Domini,/ et vidit, et audivit sermonem ejus ?/ quis consideravit verbum illius, et audivit ?/ |
| 19 | Ecce turbo Dominicæ indignationis egredietur,/ et tempestas erumpens super caput impiorum veniet./ |
| 20 | Non revertetur furor Domini,/ usque dum faciat et usque dum compleat cogitationem cordis sui :/ in novissimis diebus intelligetis consilium ejus./ |
| 21 | Non mittebam prophetas,/ et ipsi currebant :/ non loquebar ad eos,/ et ipsi prophetabant./ |
| 22 | Si stetissent in consilio meo,/ et nota fecissent verba mea populo meo,/ avertissem utique eos a via sua mala,/ et a cogitationibus suis pessimis./ |
| 23 | Putasne Deus e vicino ego sum, dicit Dominus,/ et non Deus de longe ?/ |
| 24 | Si occultabitur vir in absconditis,/ et ego non videbo eum ? dicit Dominus./ Numquid non cælum et terram ego impleo ? dicit Dominus./ |
| 25 | Audivi quæ dixerunt prophetæ/ prophetantes in nomine meo mendacium,/ atque dicentes : Somniavi, somniavi./ |
| 26 | Usquequo istud est in corde prophetarum vaticinantium mendacium,/ et prophetantium seductiones cordis sui ?/ |
| 27 | Qui volunt facere ut obliviscatur populus meus nominis mei,/ propter somnia eorum quæ narrat unusquisque ad proximum suum,/ sicut obliti sunt patres eorum nominis mei propter Baal ?/ |
| 28 | Propheta qui habet somnium,/ narret somnium :/ et qui habet sermonem meum,/ loquatur sermonem meum vere./ Quid paleis ad triticum ? dicit Dominus./ |
| 29 | Numquid non verba mea sunt quasi ignis, dicit Dominus,/ et quasi malleus conterens petram ?/ |
| 30 | Propterea ecce ego ad prophetas, ait Dominus,/ qui furantur verba mea unusquisque a proximo suo./ |
| 31 | Ecce ego ad prophetas, ait Dominus,/ qui assumunt linguas suas, et aiunt : Dicit Dominus./ |
| 32 | Ecce ego ad prophetas somniantes mendacium, ait Dominus,/ qui narraverunt ea, et seduxerunt populum meum/ in mendacio suo et in miraculis suis,/ cum ego non misissem eos, nec mandassem eis :/ qui nihil profuerunt populo huic, dicit Dominus./ |
| 33 | Si igitur interrogaverit te populus iste,/ vel propheta, aut sacerdos, dicens :/ Quod est onus Domini ?/ dices ad eos : Vos estis onus :/ projiciam quippe vos, dicit Dominus./ |
| 34 | Et propheta, et sacerdos, et populus/ qui dicit : Onus Domini :/ visitabo super virum illum et super domum ejus./ |
| 35 | Hæc dicetis unusquisque ad proximum,/ et ad fratrem suum :/ Quid respondit Dominus ?/ et quid locutus est Dominus ?/ |
| 36 | Et onus Domini ultra non memorabitur :/ quia onus erit unicuique sermo suus,/ et pervertistis verba Dei viventis,/ Domini exercituum, Dei nostri./ |
| 37 | Hæc dices ad prophetam :/ Quid respondit tibi Dominus ?/ et quid locutus est Dominus ?/ |
| 38 | Si autem onus Domini dixeritis,/ propter hoc hæc dicit Dominus :/ Quia dixistis sermonem istum : Onus Domini,/ et misi ad vos dicens : Nolite dicere : Onus Domini :/ |
| 39 | propterea ecce ego tollam vos portans,/ et derelinquam vos,/ et civitatem quam dedi vobis et patribus vestris,/ a facie mea :/ |
| 40 | et dabo vos in opprobrium sempiternum,/ et in ignominiam æternam,/ quæ numquam oblivione delebitur.] |