Codex Sacra scripture, aligned

Jeremiah 49

aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it

← 48 50 →
vClementine1592
1 Ad filios Ammon. [Hæc dicit Dominus :/ Numquid non filii sunt Israël,/ aut hæres non est ei ?/ cur igitur hæreditate possedit Melchom Gad,/ et populus ejus in urbibus ejus habitavit ?/
2 Ideo ecce dies veniunt, dicit Dominus,/ et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum prælii,/ et erit in tumultum dissipata,/ filiæque ejus igni succendentur,/ et possidebit Israël possessores suos, ait Dominus./
3 Ulula, Hesebon, quoniam vastata est Hai ;/ clamate, filiæ Rabbath :/ accingite vos ciliciis,/ plangite et circuite per sepes,/ quoniam Melchom in transmigrationem ducetur,/ sacerdotes ejus et principes ejus simul./
4 Quid gloriaris in vallibus ?/ defluxit vallis tua, filia delicata,/ quæ confidebas in thesauris tuis,/ et dicebas : Quis veniet ad me ?/
5 Ecce ego inducam super te terrorem,/ ait Dominus Deus exercituum,/ ab omnibus qui sunt in circuitu tuo :/ et dispergemini singuli a conspectu vestro,/ nec erit qui congreget fugientes./
6 Et post hæc reverti faciam/ captivos filiorum Ammon, ait Dominus.]
7 Ad Idumæam. [Hæc dicit Dominus exercituum :/ Numquid non ultra est sapientia in Theman ?/ periit consilium a filiis ;/ inutilis facta est sapientia eorum./
8 Fugite, et terga vertite ;/ descendite in voraginem, habitatores Dedan :/ quoniam perditionem Esau adduxi super eum,/ tempus visitationis ejus./
9 Si vindemiatores venissent super te,/ non reliquissent racemum :/ si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi./
10 Ego vero discooperui Esau :/ revelavi abscondita ejus,/ et celari non poterit :/ vastatum est semen ejus,/ et fratres ejus, et vicini ejus, et non erit./
11 Relinque pupillos tuos : ego faciam eos vivere :/ et viduæ tuæ in me sperabunt./
12 Quia hæc dicit Dominus :/ Ecce quibus non erat judicium ut biberent calicem,/ bibentes bibent :/ et tu, quasi innocens relinqueris ?/ non eris innocens, sed bibens bibes./
13 Quia per memetipsum juravi, dicit Dominus,/ quod in solitudinem, et in opprobrium,/ et in desertum, et in maledictionem erit Bosra,/ et omnes civitates ejus erunt in solitudines sempiternas./
14 Auditum audivi a Domino,/ et legatus ad gentes missus est :/ Congregamini, et venite contra eam,/ et consurgamus in prælium./
15 Ecce enim parvulum dedi te in gentibus,/ contemptibilem inter homines./
16 Arrogantia tua decepit te,/ et superbia cordis tui,/ qui habitas in cavernis petræ,/ et apprehendere niteris altitudinem collis :/ cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum,/ inde detraham te, dicit Dominus./
17 Et erit Idumæa deserta :/ omnis qui transibit per eam stupebit,/ et sibilabit super omnes plagas ejus./
18 Sicut subversa est Sodoma et Gomorrha,/ et vicinæ ejus, ait Dominus :/ non habitabit ibi vir,/ et non incolet eam filius hominis./
19 Ecce quasi leo ascendet/ de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam,/ quia subito currere faciam eum ad illam./ Et quis erit electus, quem præponam ei ?/ quis enim similis mei ?/ et quis sustinebit me ?/ et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo ?/
20 Propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom,/ et cogitationes ejus quas cogitavit de habitatoribus Theman :/ si non dejecerint eos parvuli gregis,/ nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum./
21 A voce ruinæ eorum commota est terra ;/ clamor in mari Rubro auditus est vocis ejus./
22 Ecce quasi aquila ascendet,/ et avolabit, et expandet alas suas super Bosran :/ et erit cor fortium Idumææ in die illa/ quasi cor mulieris parturientis.]
23 Ad Damascum. [Confusa est Emath et Arphad,/ quia auditum pessimum audierunt :/ turbati sunt in mari ;/ præ sollicitudine quiescere non potuit./
24 Dissoluta est Damascus,/ versa est in fugam :/ tremor apprehendit eam,/ angustia et dolores tenuerunt eam quasi parturientem./
25 Quomodo dereliquerunt civitatem laudabilem,/ urbem lætitiæ ?/
26 Ideo cadent juvenes ejus in plateis ejus,/ et omnes viri prælii conticescent in die illa,/ ait Dominus exercituum./
27 Et succendam ignem in muro Damasci,/ et devorabit mnia Benadad.]
28 Ad Cedar, et ad regna Asor, quæ percussit Nabuchodonosor rex Babylonis. [Hæc dicit Dominus :/ Surgite, et ascendite ad Cedar,/ et vastate filios orientis./
29 Tabernacula eorum, et greges eorum capient :/ pelles eorum, et omnia vasa eorum,/ et camelos eorum tollent sibi,/ et vocabunt super eos formidinem in circuitu./
30 Fugite, abite vehementer, in voraginibus sedete,/ qui habitatis Asor, ait Dominus :/ iniit enim contra vos Nabuchodonosor rex Babylonis consilium,/ et cogitavit adversum vos cogitationes./
31 Consurgite, et ascendite ad gentem quietam,/ et habitantem confidenter, ait Dominus :/ non ostia, nec vectes eis : soli habitant./
32 Et erunt cameli eorum in direptionem,/ et multitudo jumentorum in prædam :/ et dispergam eos in omnem ventum,/ qui sunt attonsi in comam,/ et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos, ait Dominus./
33 Et erit Asor in habitaculum draconum,/ deserta usque in æternum :/ non manebit ibi vir,/ nec incolet eam filius hominis.]
34 Quod facum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam adversus Ælam, in principio regni Sedeciæ regis Juda, dicens :
35 [Hæc dicit Dominus exercituum :/ Ecce ego confringam arcum Ælam,/ et summam fortitudinem eorum :/
36 et inducam super Ælam quatuor ventos a quatuor plagis cæli,/ et ventilabo eos in omnes ventos istos,/ et non erit gens ad quam non perveniant profugi Ælam./
37 Et pavere faciam Ælam coram inimicis suis,/ et in conspectu quærentium animam eorum :/ et adducam super eos malum,/ iram furoris mei, dicit Dominus,/ et mittam post eos gladium donec consumam eos./
38 Et ponam solium meum in Ælam,/ et perdam inde reges et principes, ait Dominus./
39 In novissimis autem diebus/ reverti faciam captivos Ælam, dicit Dominus.]