Jeremiah 4
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Si reverteris, Israël, ait Dominus,/ ad me convertere :/ si abstuleris offendicula tua a facie mea,/ non commoveberis./ |
| 2 | Et jurabis : Vivit Dominus in veritate, et in judicio, et in justitia :/ et benedicent eum gentes,/ ipsumque laudabunt./ |
| 3 | Hæc enim dicit Dominus viro Juda et Jerusalem :/ Novate vobis novale,/ et nolite serere super spinas./ |
| 4 | Circumcidimini Domino,/ et auferte præputia cordium vestrorum,/ viri Juda, et habitatores Jerusalem :/ ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea,/ et succendatur, et non sit qui extinguat,/ propter malitiam cogitationum vestrarum.] |
| 5 | [Annuntiate in Juda, et in Jerusalem auditum facite :/ loquimini, et canite tuba in terra,/ clamate fortiter, et dicite :/ Congregamini, et ingrediamur civitates munitas./ |
| 6 | Levate signum in Sion ;/ confortamini, nolite stare :/ quia malum ego adduco ab aquilone,/ et contritionem magnam./ |
| 7 | Ascendit leo de cubili suo,/ et prædo gentium se levavit :/ egressus est de loco suo ut ponat terram tuam in solitudinem :/ civitates tuæ vastabuntur,/ remanentes absque habitatore./ |
| 8 | Super hoc accingite vos ciliciis ;/ plangite, et ululate :/ quia non est aversa ira furoris Domini a nobis./ |
| 9 | Et erit in die illa, dicit Dominus :/ peribit cor regis, et cor principum,/ et obstupescent sacerdotes,/ et prophetæ consternabuntur.] |
| 10 | Et dixi : [Heu ! heu ! heu ! Domine Deus,/ ergone decepisti populum istum et Jerusalem,/ dicens : Pax erit vobis :/ et ecce pervenit gladius usque ad animam ?] |
| 11 | [In tempore illo dicetur populo huic et Jerusalem :/ Ventus urens in viis quæ sunt in deserto viæ filiæ populi mei,/ non ad ventilandum et ad purgandum./ |
| 12 | Spiritus plenus ex his veniet mihi,/ et nunc ego loquar judicia mea cum eis./ |
| 13 | Ecce quasi nubes ascendet,/ et quasi tempestas currus ejus :/ velociores aquilis equi illius./ Væ nobis, quoniam vastati sumus./ |
| 14 | Lava a malitia cor tuum, Jerusalem, ut salva fias :/ usquequo morabuntur in te cogitationes noxiæ ?/ |
| 15 | Vox enim annuntiantis a Dan,/ et notum facientis idolum de monte Ephraim./ |
| 16 | Dicite gentibus : Ecce auditum est in Jerusalem/ custodes venire de terra longinqua,/ et dare super civitates Juda vocem suam :/ |
| 17 | quasi custodes agrorum facti sunt super eam in gyro,/ quia me ad iracundiam provocavit, dicit Dominus./ |
| 18 | Viæ tuæ et cogitationes tuæ fecerunt hæc tibi :/ ista malitia tua, quia amara,/ quia tetigit cor tuum./ |
| 19 | Ventrem meum, ventrem meum doleo ;/ sensus cordis mei turbati sunt in me./ Non tacebo, quoniam vocem buccinæ audivit anima mea,/ clamorem prælii./ |
| 20 | Contritio super contritionem vocata est,/ et vastata est omnis terra :/ repente vastata sunt tabernacula mea ;/ subito pelles meæ./ |
| 21 | Usquequo videbo fugientem ;/ audiam vocem buccinæ ?/ |
| 22 | Quia stultus populus meus me non cognovit :/ filii insipientes sunt et vecordes :/ sapientes sunt ut faciant mala,/ bene autem facere nescierunt./ |
| 23 | Aspexi terram, et ecce vacua erat et nihili ;/ et cælos, et non erat lux in eis./ |
| 24 | Vidi montes, et ecce movebantur :/ et omnes colles conturbati sunt./ |
| 25 | Intuitus sum, et non erat homo :/ et omne volatile cæli recessit./ |
| 26 | Aspexi, et ecce Carmelus desertus,/ et omnes urbes ejus destructæ sunt a facie Domini,/ et a facie iræ furoris ejus./ |
| 27 | Hæc enim dicit Dominus :/ Deserta erit omnis terra,/ sed tamen consummationem non faciam./ |
| 28 | Lugebit terra, et mrebunt cæli desuper,/ eo quod locutus sum./ Cogitavi, et non pnituit me,/ nec aversus sum ab eo./ |
| 29 | A voce equitis et mittentis sagittam fugit omnis civitas :/ ingressi sunt ardua, et ascenderunt rupes :/ universæ urbes derelictæ sunt,/ et non habitat in eis homo./ |
| 30 | Tu autem vastata, quid facies ?/ cum vestieris te coccino,/ cum ornata fueris monili aureo,/ et pinxeris stibio oculos tuos,/ frustra componeris :/ contempserunt te amatores tui ;/ animam tuam quærent./ |
| 31 | Vocem enim quasi parturientis audivi,/ angustias ut puerperæ :/ vox filiæ Sion intermorientis,/ expandentisque manus suas :/ Væ mihi, quia defecit anima mea propter interfectos !] |