Codex Sacra scripture, aligned

Jeremiah 50

aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it

← 49 51 →
vClementine1592
1 Verbum quod locutus est Dominus de Babylone et de terra Chaldæorum, in manu Jeremiæ prophetæ.
2 [Annuntiate in gentibus, et auditum facite :/ levate signum, prædicate, et nolite celare :/ dicite : Capta est Babylon,/ confusus est Bel, victus est Merodach,/ confusa sunt sculptilia ejus,/ superata sunt idola eorum./
3 Quoniam ascendit contra eam gens ab aquilone,/ quæ ponet terram ejus in solitudinem,/ et non erit qui habitet in ea ab homine usque ad pecus :/ et moti sunt, et abierunt./
4 In diebus illis, et in tempore illo, ait Dominus,/ venient filii Israël ipsi et filii Juda simul :/ ambulantes et flentes properabunt,/ et Dominum Deum suum quærent :/
5 in Sion interrogabunt viam, huc facies eorum :/ venient, et apponentur ad Dominum fdere sempiterno,/ quod nulla oblivione delebitur./
6 Grex perditus factus est populus meus :/ pastores eorum seduxerunt eos,/ feceruntque vagari in montibus :/ de monte in collem transierunt ;/ obliti sunt cubilis sui./
7 Omnes qui invenerunt comederunt eos,/ et hostes eorum dixerunt : Non peccavimus :/ pro eo quod peccaverunt Domino decori justitiæ,/ et exspectationi patrum eorum Domino./
8 Recedite de medio Babylonis,/ et de terra Chaldæorum egredimini,/ et estote quasi hædi ante gregem./
9 Quoniam ecce ego suscito,/ et adducam in Babylonem/ congregationem gentium magnarum de terra aquilonis,/ et præparabuntur adversus eam, et inde capietur :/ sagitta ejus quasi viri fortis interfectoris :/ non revertetur vacua./
10 Et erit Chaldæa in prædam :/ omnes vastantes eam replebuntur, ait Dominus./
11 Quoniam exsultatis, et magna loquimini,/ diripientes hæreditatem meam :/ quoniam effusi estis sicut vituli super herbam,/ et mugistis sicut tauri :/
12 confusa est mater vestra nimis,/ et adæquata pulveri, quæ genuit vos :/ ecce novissima erit in gentibus,/ deserta, invia, et arens./
13 Ab ira Domini non habitabitur,/ sed redigetur tota in solitudinem :/ omnis qui transibit per Babylonem stupebit,/ et sibilabit super universis plagis ejus./
14 Præparamini contra Babylonem per circuitum,/ omnes qui tenditis arcum :/ debellate eam, non parcatis jaculis,/ quia Domino peccavit./
15 Clamate adversus eam,/ ubique dedit manum :/ ceciderunt fundamenta ejus,/ destructi sunt muri ejus,/ quoniam ultio Domini est :/ ultionem accipite de ea :/ sicut fecit, facite ei./
16 Disperdite satorem de Babylone,/ et tenentem falcem in tempore messis :/ a facie gladii columbæ/ unusquisque ad populum suum convertetur,/ et singuli ad terram suam fugient./
17 Grex dispersus Israël :/ leones ejecerunt eum./ Primus comedit eum rex Assur :/ iste novissimus exossavit eum/ Nabuchodonosor rex Babylonis./
18 Propterea hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël :/ Ecce ego visitabo regem Babylonis et terram ejus,/ sicut visitavi regem Assur :/
19 et reducam Israël ad habitaculum suum :/ et pascetur Carmelum et Basan,/ et in monte Ephraim et Galaad saturabitur anima ejus./
20 In diebus illis, et in tempore illo, ait Dominus,/ quæretur iniquitas Israël, et non erit,/ et peccatum Juda, et non invenietur :/ quoniam propitius ero eis quos reliquero./
21 Super terram dominantium ascende,/ et super habitatores ejus visita :/ dissipa, et interfice quæ post eos sunt, ait Dominus,/ et fac juxta omnia quæ præcepi tibi./
22 Vox belli in terra, et contritio magna./
23 Quomodo confractus est et contritus malleus universæ terræ ?/ quomodo versa est in desertum Babylon in gentibus ?/
24 Illaqueavi te, et capta es, Babylon,/ et nesciebas :/ inventa es et apprehensa,/ quoniam Dominum provocasti./
25 Aperuit Dominus thesaurum suum,/ et protulit vasa iræ suæ,/ quoniam opus est Domino Deo exercituum,/ in terra Chaldæorum./
26 Venite ad eam ab extremis finibus ;/ aperite ut exeant qui conculcent eam :/ tollite de via lapides, et redigite in acervos :/ et interficite eam, nec sit quidquam reliquum./
27 Dissipate universos fortes ejus :/ descendant in occisionem :/ væ eis, quia venit dies eorum,/ tempus visitationis eorum !/
28 Vox fugientium,/ et eorum qui evaserunt de terra Babylonis,/ ut annuntient in Sion ultionem Domini Dei nostri,/ ultionem templi ejus./
29 Annuntiate in Babylonem plurimis,/ omnibus qui tendunt arcum :/ consistite adversus eam per gyrum,/ et nullus evadat :/ reddite ei secundum opus suum :/ juxta omnia quæ fecit, facite illi,/ quia contra Dominum erecta est,/ adversum Sanctum Israël./
30 Idcirco cadent juvenes ejus in plateis ejus,/ et omnes viri bellatores ejus conticescent in die illa,/ ait Dominus./
31 Ecce ego ad te, superbe !/ dicit Dominus Deus exercituum :/ quia venit dies tuus,/ tempus visitationis tuæ./
32 Et cadet superbus, et corruet,/ et non erit qui suscitet eum :/ et succendam ignem in urbibus ejus,/ et devorabit omnia in circuitu ejus./
33 Hæc dicit Dominus exercituum :/ Calumniam sustinent filii Israël,/ et filii Juda simul :/ omnes qui ceperunt eos, tenent :/ nolunt dimittere eos./
34 Redemptor eorum fortis,/ Dominus exercituum nomen ejus :/ judicio defendet causam eorum,/ ut exterreat terram,/ et commoveat habitatores Babylonis./
35 Gladius ad Chaldæos, ait Dominus,/ et ad habitatores Babylonis,/ et ad principes, et ad sapientes ejus./
36 Gladius ad divinos ejus, qui stulti erunt :/ gladius ad fortes illius, qui timebunt./
37 Gladius ad equos ejus, et ad currus ejus,/ et ad omne vulgus quod est in medio ejus :/ et erunt quasi mulieres :/ gladius ad thesauros ejus, qui diripientur./
38 Siccitas super aquas ejus erit, et arescent,/ quia terra sculptilium est, et in portentis gloriantur./
39 Propterea habitabunt dracones cum faunis ficariis,/ et habitabunt in ea struthiones :/ et non inhabitabitur ultra usque in sempiternum,/ nec exstruetur usque ad generationem et generationem./
40 Sicut subvertit Dominus Sodomam et Gomorrham,/ et vicinas ejus, ait Dominus,/ non habitabit ibi vir,/ et non incolet eam filius hominis./
41 Ecce populus venit ab aquilone,/ et gens magna, et reges multi/ consurgent a finibus terræ./
42 Arcum et scutum apprehendent :/ crudeles sunt, et immisericordes :/ vox eorum quasi mare sonabit,/ et super equos ascendent,/ sicut vir paratus ad prælium contra te, filia Babylon./
43 Audivit rex Babylonis famam eorum,/ et dissolutæ sunt manus ejus :/ angustia apprehendit eum,/ dolor quasi parturientem./
44 Ecce quasi leo ascendet,/ de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam,/ quia subito currere faciam eum ad illam./ Et quis erit electus, quem præponam ei ?/ quis est enim similis mei ?/ et quis sustinebit me ?/ et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo ?/
45 Propterea audite consilium Domini/ quod mente concepit adversum Babylonem,/ et cogitationes ejus/ quas cogitavit super terram Chaldæorum :/ nisi detraxerint eos parvuli gregum,/ nisi dissipatum fuerit cum ipsis habitaculum eorum./
46 A voce captivitatis Babylonis commota est terra,/ et clamor inter gentes auditus est.]