Codex Sacra scripture, aligned

Jeremiah 6

aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it

← 5 7 →
vClementine1592
1 [Confortamini, filii Benjamin, in medio Jerusalem :/ et in Thecua clangite buccina,/ et super Bethacarem levate vexillum,/ quia malum visum est ab aquilone,/ et contritio magna./
2 Speciosæ et delicatæ assimilavi filiam Sion./
3 Ad eam venient pastores et greges eorum ;/ fixerunt in ea tentoria in circuitu :/ pascet unusquisque eos qui sub manu sua sunt./
4 Sanctificate super eam bellum :/ consurgite, et ascendamus in meridie :/ væ nobis, quia declinavit dies ;/ quia longiores factæ sunt umbræ vesperi !/
5 Surgite, et ascendamus in nocte,/ et dissipemus domus ejus./
6 Quia hæc dicit Dominus exercituum :/ Cædite lignum ejus,/ et fundite circa Jerusalem aggerem./ Hæc est civitas visitationis :/ omnis calumnia in medio ejus./
7 Sicut frigidam fecit cisterna aquam suam,/ sic frigidam fecit malitiam suam./ Iniquitas et vastitas audietur in ea,/ coram me semper infirmitas et plaga./
8 Erudire, Jerusalem,/ ne forte recedat anima mea a te ;/ ne forte ponam te desertam,/ terram inhabitabilem./
9 Hæc dicit Dominus exercituum :/ Usque ad racemum colligent quasi in vinea reliquias Israël./ Converte manum tuam quasi vindemiator ad cartallum./
10 Cui loquar, et quem contestabor ut audiat ?/ ecce incircumcisæ aures eorum,/ et audire non possunt :/ ecce verbum Domini factum est eis in opprobrium,/ et non suscipient illud./
11 Idcirco furore Domini plenus sum ;/ laboravi sustinens./ Effunde super parvulum foris,/ et super consilium juvenum simul :/ vir enim cum muliere capietur ;/ senex cum pleno dierum./
12 Et transibunt domus eorum ad alteros,/ agri et uxores pariter,/ quia extendam manum meam super habitantes terram, dicit Dominus :/
13 a minore quippe usque ad majorem/ omnes avaritiæ student,/ et a propheta usque ad sacerdotem/ cuncti faciunt dolum./
14 Et curabant contritionem filiæ populi mei cum ignominia,/ dicentes : Pax, pax !/ et non erat pax./
15 Confusi sunt, quia abominationem fecerunt :/ quin potius confusione non sunt confusi,/ et erubescere nescierunt./ Quam ob rem cadent inter ruentes :/ in tempore visitationis suæ corruent, dicit Dominus./
16 Hæc dicit Dominus :/ State super vias, et videte,/ et interrogate de semitis antiquis quæ sit via bona,/ et ambulate in ea :/ et invenietis refrigerium animabus vestris./ Et dixerunt : Non ambulabimus./
17 Et constitui super vos speculatores :/ Audite vocem tubæ./ Et dixerunt : Non audiemus./
18 Ideo audite, gentes,/ et cognosce, congregatio,/ quanta ego faciam eis./
19 Audi, terra :/ ecce ego adducam mala super populum istum,/ fructum cogitationum ejus :/ quia verba mea non audierunt,/ et legem meam projecerunt./
20 Ut quid mihi thus de Saba affertis,/ et calamum suave olentem de terra longinqua ?/ Holocautomata vestra non sunt accepta,/ et victimæ vestræ non placuerunt mihi./
21 Propterea hæc dicit Dominus :/ Ecce ego dabo in populum istum ruinas :/ et ruent in eis patres et filii simul ;/ vicinus et proximus peribunt./
22 Hæc dicit Dominus :/ Ecce populus venit de terra aquilonis,/ et gens magna consurget a finibus terræ./
23 Sagittam et scutum arripiet :/ crudelis est et non miserebitur./ Vox ejus quasi mare sonabit :/ et super equos ascendent,/ præparati quasi vir ad prælium/ adversum te, filia Sion./
24 Audivimus famam ejus ;/ dissolutæ sunt manus nostræ :/ tribulatio apprehendit nos,/ dolores ut parturientem./
25 Nolite exire ad agros,/ et in via ne ambuletis,/ quoniam gladius inimici,/ pavor in circuitu./
26 Filia populi mei, accingere cilicio,/ et conspergere cinere :/ luctum unigeniti fac tibi,/ planctum amarum,/ quia repente veniet vastator super nos./
27 Probatorem dedi te in populo meo robustum :/ et scies, et probabis viam eorum./
28 Omnes isti principes declinantes,/ ambulantes fraudulenter,/ æs et ferrum :/ universi corrupti sunt./
29 Defecit sufflatorium ;/ in igne consumptum est plumbum :/ frustra conflavit conflator,/ malitiæ enim eorum non sunt consumptæ./
30 Argentum reprobum vocate eos,/ quia Dominus projecit illos.]