Job 37
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Super hoc expavit cor meum,/ et emotum est de loco suo./ |
| 2 | Audite auditionem in terrore vocis ejus,/ et sonum de ore illius procedentem./ |
| 3 | Subter omnes cælos ipse considerat,/ et lumen illius super terminos terræ./ |
| 4 | Post eum rugiet sonitus ;/ tonabit voce magnitudinis suæ :/ et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus./ |
| 5 | Tonabit Deus in voce sua mirabiliter,/ qui facit magna et inscrutabilia ;/ |
| 6 | qui præcipit nivi ut descendat in terram,/ et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ ;/ |
| 7 | qui in manu omnium hominum signat,/ ut noverint singuli opera sua./ |
| 8 | Ingredietur bestia latibulum,/ et in antro suo morabitur./ |
| 9 | Ab interioribus egredietur tempestas,/ et ab Arcturo frigus./ |
| 10 | Flante Deo, concrescit gelu,/ et rursum latissimæ funduntur aquæ./ |
| 11 | Frumentum desiderat nubes,/ et nubes spargunt lumen suum./ |
| 12 | Quæ lustrant per circuitum,/ quocumque eas voluntas gubernantis duxerit,/ ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum :/ |
| 13 | sive in una tribu, sive in terra sua,/ sive in quocumque loco misericordiæ suæ/ eas jusserit inveniri./ |
| 14 | Ausculta hæc, Job :/ sta, et considera mirabilia Dei./ |
| 15 | Numquid scis quando præceperit Deus pluviis,/ ut ostenderent lucem nubium ejus ?/ |
| 16 | Numquid nosti semitas nubium magnas,/ et perfectas scientias ?/ |
| 17 | Nonne vestimenta tua calida sunt,/ cum perflata fuerit terra austro ?/ |
| 18 | Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos,/ qui solidissimi quasi ære fusi sunt./ |
| 19 | Ostende nobis quid dicamus illi :/ nos quippe involvimur tenebris./ |
| 20 | Quis narrabit ei quæ loquor ?/ etiam si locutus fuerit homo, devorabitur./ |
| 21 | At nunc non vident lucem :/ subito aër cogetur in nubes,/ et ventus transiens fugabit eas./ |
| 22 | Ab aquilone aurum venit,/ et ad Deum formidolosa laudatio./ |
| 23 | Digne eum invenire non possumus :/ magnus fortitudine, et judicio, et justitia :/ et enarrari non potest./ |
| 24 | Ideo timebunt eum viri,/ et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.] |
| 32 | — |
| 33 | — |