Job 39
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Numquid nosti tempus partus ibicum in petris,/ vel parturientes cervas observasti ?/ |
| 2 | Dinumerasti menses conceptus earum,/ et scisti tempus partus earum ?/ |
| 3 | Incurvantur ad ftum, et pariunt,/ et rugitus emittunt./ |
| 4 | Separantur filii earum, et pergunt ad pastum :/ egrediuntur, et non revertuntur ad eas./ |
| 5 | Quis dimisit onagrum liberum,/ et vincula ejus quis solvit ?/ |
| 6 | cui dedi in solitudine domum,/ et tabernacula ejus in terra salsuginis./ |
| 7 | Contemnit multitudinem civitatis :/ clamorem exactoris non audit./ |
| 8 | Circumspicit montes pascuæ suæ,/ et virentia quæque perquirit./ |
| 9 | Numquid volet rhinoceros servire tibi,/ aut morabitur ad præsepe tuum ?/ |
| 10 | Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo,/ aut confringet glebas vallium post te ?/ |
| 11 | Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus,/ et derelinques ei labores tuos ?/ |
| 12 | Numquid credes illi quod sementem reddat tibi,/ et aream tuam congreget ?/ |
| 13 | Penna struthionis similis est/ pennis herodii et accipitris./ |
| 14 | Quando derelinquit ova sua in terra,/ tu forsitan in pulvere calefacies ea ?/ |
| 15 | Obliviscitur quod pes conculcet ea,/ aut bestia agri conterat./ |
| 16 | Duratur ad filios suos, quasi non sint sui :/ frustra laboravit, nullo timore cogente./ |
| 17 | Privavit enim eam Deus sapientia,/ nec dedit illi intelligentiam./ |
| 18 | Cum tempus fuerit, in altum alas erigit :/ deridet equum et ascensorem ejus./ |
| 19 | Numquid præbebis equo fortitudinem,/ aut circumdabis collo ejus hinnitum ?/ |
| 20 | Numquid suscitabis eum quasi locustas ?/ gloria narium ejus terror./ |
| 21 | Terram ungula fodit ; exsultat audacter :/ in occursum pergit armatis./ |
| 22 | Contemnit pavorem,/ nec cedit gladio./ |
| 23 | Super ipsum sonabit pharetra ;/ vibrabit hasta et clypeus :/ |
| 24 | fervens et fremens sorbet terram,/ nec reputat tubæ sonare clangorem./ |
| 25 | Ubi audierit buccinam, dicit : Vah !/ procul odoratur bellum :/ exhortationem ducum, et ululatum exercitus./ |
| 26 | Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter,/ expandens alas suas ad austrum ?/ |
| 27 | Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila,/ et in arduis ponet nidum suum ?/ |
| 28 | In petris manet,/ et in præruptis silicibus commoratur,/ atque inaccessis rupibus./ |
| 29 | Inde contemplatur escam,/ et de longe oculi ejus prospiciunt./ |
| 30 | Pulli ejus lambent sanguinem :/ et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.] |
| 31 | — |
| 32 | — |
| 33 | — |
| 34 | — |
| 35 | — |
| 36 | — |
| 37 | — |
| 38 | — |