Job 6
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Respondens autem Job, dixit : |
| 2 | [Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui,/ et calamitas quam patior, in statera !/ |
| 3 | Quasi arena maris hæc gravior appareret ;/ unde et verba mea dolore sunt plena :/ |
| 4 | quia sagittæ Domini in me sunt,/ quarum indignatio ebibit spiritum meum ;/ et terrores Domini militant contra me./ |
| 5 | Numquid rugiet onager cum habuerit herbam ?/ aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit ?/ |
| 6 | aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum ?/ aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem ?/ |
| 7 | Quæ prius nolebat tangere anima mea,/ nunc, præ angustia, cibi mei sunt./ |
| 8 | Quis det ut veniat petitio mea,/ et quod expecto tribuat mihi Deus ?/ |
| 9 | et qui cpit, ipse me conterat ;/ solvat manum suam, et succidat me ?/ |
| 10 | Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat,/ nec contradicam sermonibus Sancti./ |
| 11 | Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam ?/ aut quis finis meus, ut patienter agam ?/ |
| 12 | Nec fortitudo lapidum fortitudo mea,/ nec caro mea ænea est./ |
| 13 | Ecce non est auxilium mihi in me,/ et necessarii quoque mei recesserunt a me./ |
| 14 | Qui tollit ab amico suo misericordiam,/ timorem Domini derelinquit./ |
| 15 | Fratres mei præterierunt me,/ sicut torrens qui raptim transit in convallibus./ |
| 16 | Qui timent pruinam,/ irruet super eos nix./ |
| 17 | Tempore quo fuerint dissipati, peribunt ;/ et ut incaluerit, solventur de loco suo./ |
| 18 | Involutæ sunt semitæ gressuum eorum ;/ ambulabunt in vacuum, et peribunt./ |
| 19 | Considerate semitas Thema, itinera Saba,/ et expectate paulisper./ |
| 20 | Confusi sunt, quia speravi :/ venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt./ |
| 21 | Nunc venistis ;/ et modo videntes plagam meam, timetis./ |
| 22 | Numquid dixi : Afferte mihi,/ et de substantia vestra donate mihi ?/ |
| 23 | vel : Liberate me de manu hostis,/ et de manu robustorum eruite me ?/ |
| 24 | Docete me, et ego tacebo :/ et si quid forte ignoravi, instruite me./ |
| 25 | Quare detraxistis sermonibus veritatis,/ cum e vobis nullus sit qui possit arguere me ?/ |
| 26 | Ad increpandum tantum eloquia concinnatis,/ et in ventum verba profertis./ |
| 27 | Super pupillum irruitis,/ et subvertere nitimini amicum vestrum./ |
| 28 | Verumtamen quod cpistis explete :/ præbete aurem, et videte an mentiar./ |
| 29 | Respondete, obsecro, absque contentione ;/ et loquentes id quod justum est, judicate./ |
| 30 | Et non invenietis in lingua mea iniquitatem,/ nec in faucibus meis stultitia personabit.] |