Job 9
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Et respondens Job, ait : |
| 2 | [Vere scio quod ita sit,/ et quod non justificetur homo compositus Deo./ |
| 3 | Si voluerit contendere cum eo,/ non poterit ei respondere unum pro mille./ |
| 4 | Sapiens corde est, et fortis robore :/ quis restitit ei, et pacem habuit ?/ |
| 5 | Qui transtulit montes, et nescierunt/ hi quos subvertit in furore suo./ |
| 6 | Qui commovet terram de loco suo,/ et columnæ ejus concutiuntur./ |
| 7 | Qui præcipit soli, et non oritur,/ et stellas claudit quasi sub signaculo./ |
| 8 | Qui extendit cælos solus,/ et graditur super fluctus maris./ |
| 9 | Qui facit Arcturum et Oriona,/ et Hyadas et interiora austri./ |
| 10 | Qui facit magna, et incomprehensibilia,/ et mirabilia, quorum non est numerus./ |
| 11 | Si venerit ad me, non videbo eum ;/ si abierit, non intelligam./ |
| 12 | Si repente interroget, quis respondebit ei ?/ vel quis dicere potest : Cur ita facis ?/ |
| 13 | Deus, cujus iræ nemo resistere potest,/ et sub quo curvantur qui portant orbem./ |
| 14 | Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei,/ et loquar verbis meis cum eo ?/ |
| 15 | qui etiam si habuero quippiam justum, non respondebo :/ sed meum judicem deprecabor./ |
| 16 | Et cum invocantem exaudierit me,/ non credo quod audierit vocem meam./ |
| 17 | In turbine enim conteret me,/ et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa./ |
| 18 | Non concedit requiescere spiritum meum,/ et implet me amaritudinibus./ |
| 19 | Si fortitudo quæritur, robustissimus est ;/ si æquitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere./ |
| 20 | Si justificare me voluero, os meum condemnabit me ;/ si innocentem ostendero, pravum me comprobabit./ |
| 21 | Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea,/ et tædebit me vitæ meæ./ |
| 22 | Unum est quod locutus sum :/ et innocentem et impium ipse consumit./ |
| 23 | Si flagellat, occidat semel,/ et non de pnis innocentum rideat./ |
| 24 | Terra data est in manus impii ;/ vultum judicum ejus operit./ Quod si non ille est, quis ergo est ?/ |
| 25 | Dies mei velociores fuerunt cursore ;/ fugerunt, et non viderunt bonum./ |
| 26 | Pertransierunt quasi naves poma portantes ;/ sicut aquila volans ad escam./ |
| 27 | Cum dixero : Nequaquam ita loquar :/ commuto faciem meam, et dolore torqueor./ |
| 28 | Verebar omnia opera mea,/ sciens quod non parceres delinquenti./ |
| 29 | Si autem et sic impius sum,/ quare frustra laboravi ?/ |
| 30 | Si lotus fuero quasi aquis nivis,/ et fulserint velut mundissimæ manus meæ,/ |
| 31 | tamen sordibus intinges me,/ et abominabuntur me vestimenta mea./ |
| 32 | Neque enim viro qui similis mei est, respondebo ;/ nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri./ |
| 33 | Non est qui utrumque valeat arguere,/ et ponere manum suam in ambobus./ |
| 34 | Auferat a me virgam suam,/ et pavor ejus non me terreat./ |
| 35 | Loquar, et non timebo eum ;/ neque enim possum metuens respondere.] |