Judith 16
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Tunc cantavit canticum hoc Domino Judith, dicens : |
| 2 | [Incipite Domino in tympanis ;/ cantate Domino in cymbalis ;/ modulamini illi psalmum novum :/ exaltate, et invocate nomen ejus./ |
| 3 | Dominus conterens bella,/ Dominus nomen est illi./ |
| 4 | Qui posuit castra sua in medio populi sui,/ ut eriperet nos de manu omnium inimicorum nostrorum./ |
| 5 | Venit Assur ex montibus ab aquilone/ in multitudine fortitudinis suæ :/ cujus multitudo obturavit torrentes,/ et equi eorum cooperuerunt valles./ |
| 6 | Dixit se incensurum fines meos,/ et juvenes meos occisurum gladio ;/ infantes meos dare in prædam,/ et virgines in captivitatem./ |
| 7 | Dominus autem omnipotens nocuit eum,/ et tradidit eum in manus feminæ, et confodit eum./ |
| 8 | Non enim cecidit potens eorum a juvenibus,/ nec filii Titan percusserunt eum,/ nec excelsi gigantes opposuerunt se illi :/ sed Judith filia Merari in specie faciei suæ dissolvit eum./ |
| 9 | Exuit enim se vestimento viduitatis,/ et induit se vestimento lætitiæ/ in exsultatione filiorum Israël./ |
| 10 | Unxit faciem suam unguento,/ et colligavit cincinnos suos mitra ;/ accepit stolam novam ad decipiendum illum./ |
| 11 | Sandalia ejus rapuerunt oculos ejus ;/ pulchritudo ejus captivam fecit animam ejus :/ amputavit pugione cervicem ejus./ |
| 12 | Horruerunt Persæ constantiam ejus,/ et Medi audaciam ejus./ |
| 13 | Tunc ululaverunt castra Assyriorum,/ quando apparuerunt humiles mei, arescentes in siti./ |
| 14 | Filii puellarum compunxerunt eos,/ et sicut pueros fugientes occiderunt eos :/ perierunt in prælio a facie Domini Dei mei./ |
| 15 | Hymnum cantemus Domino ;/ hymnum novum cantemus Deo nostro./ |
| 16 | Adonai Domine, magnus es tu,/ et præclarus in virtute tua :/ et quem superare nemo potest./ |
| 17 | Tibi serviat omnis creatura tua,/ quia dixisti, et facta sunt ;/ misisti spiritum tuum, et creata sunt :/ et non est qui resistat voci tuæ./ |
| 18 | Montes a fundamentis movebuntur cum aquis ;/ petræ, sicut cera, liquescent ante faciem tuam./ |
| 19 | Qui autem timent te,/ magni erunt apud te per omnia./ |
| 20 | Væ genti insurgenti super genus meum :/ Dominus enim omnipotens vindicabit in eis ;/ in die judicii visitabit illos./ |
| 21 | Dabit enim ignem et vermes in carnes eorum,/ ut urantur et sentiant usque in sempiternum.] |
| 22 | Et factum est post hæc, omnis populus post victoriam venit in Jerusalem adorare Dominum : et mox ut purificati sunt, obtulerunt omnes holocausta, et vota, et repromissiones suas. |
| 23 | Porro Judith universa vasa bellica Holofernis, quæ dedit illi populus, et conopeum quod ipsa sustulerat de cubili ipsius, obtulit in anathema oblivionis. |
| 24 | Erat autem populus jucundus secundum faciem sanctorum : et per tres menses gaudium hujus victoriæ celebratum est cum Judith. |
| 25 | Post dies autem illos, unusquisque rediit in domum suam : et Judith magna facta est in Bethulia, et præclarior erat universæ terræ Israël. |
| 26 | Erat enim virtuti castitas adjuncta, ita ut non cognosceret virum omnibus diebus vitæ suæ, ex quo defunctus est Manasses vir ejus. |
| 27 | Erat autem, diebus festis, procedens cum magna gloria. |
| 28 | Mansit autem in domo viri sui annos centum quinque, et dimisit abram suam liberam : et defuncta est ac sepulta cum viro suo in Bethulia. |
| 29 | Luxitque illam omnis populus diebus septem. |
| 30 | In omni autem spatio vitæ ejus non fuit qui perturbaret Israël, et post mortem ejus annis multis. |
| 31 | Dies autem victoriæ hujus festivitatis ab Hebræis in numero sanctorum dierum accipitur, et colitur a Judæis ex illo tempore usque in præsentem diem. |