Numbers 15
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : |
| 2 | Loquere ad filios Israël, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram habitationis vestræ, quam ego dabo vobis, |
| 3 | et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus : |
| 4 | offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium similæ, decimam partem ephi, conspersæ oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin : |
| 5 | et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos |
| 6 | et arietes erit sacrificium similæ duarum decimarum, quæ conspersa sit oleo tertiæ partis hin : |
| 7 | et vinum ad libamentum tertiæ partis ejusdem mensuræ offeret in odorem suavitatis Domino. |
| 8 | Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas, |
| 9 | dabis per singulos boves similæ tres decimas conspersæ oleo, quod habeat medium mensuræ hin : |
| 10 | et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ in oblationem suavissimi odoris Domino. |
| 11 | Sic facies |
| 12 | per singulos boves et arietis et agnos et hædos. |
| 13 | Tam indigenæ quam peregrini |
| 14 | eodem ritu offerent sacrificia. |
| 15 | Unum præceptum erit atque judicium tam vobis quam advenis terræ. |
| 16 | Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : |
| 17 | Loquere filiis Israël, et dices ad eos : |
| 18 | Cum veneritis in terram, quam dabo vobis, |
| 19 | et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino |
| 20 | de cibis vestris. Sicut de areis primitias separatis, |
| 21 | ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino. |
| 22 | Quod si per ignorantiam præterieritis quidquam horum, quæ locutus est Dominus ad Moysen, |
| 23 | et mandavit per eum ad vos, a die qua cpit jubere et ultra, |
| 24 | oblitaque fuerit facere multitudo : offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificium ejus ac liba, ut cæremoniæ postulant, hircumque pro peccato : |
| 25 | et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israël, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo : |
| 26 | et dimittetur universæ plebi filiorum Israël, et advenis qui peregrinantur inter eos : quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam. |
| 27 | Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo : |
| 28 | et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino : impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi. |
| 29 | Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes. |
| 30 | Anima vero, quæ per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo : |
| 31 | verbum enim Domini contempsit, et præceptum illius fecit irritum : idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam. |
| 32 | Factum est autem, cum essent filii Israël in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati, |
| 33 | obtulerunt eum Moysi et Aaron et universæ multitudini. |
| 34 | Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent. |
| 35 | Dixitque Dominus ad Moysen : Morte moriatur homo iste : obruat eum lapidibus omnis turba extra castra. |
| 36 | Cumque eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus est, sicut præceperat Dominus. |
| 37 | Dixit quoque Dominus ad Moysen : |
| 38 | Loquere filiis Israël, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas : |
| 39 | quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes, |
| 40 | sed magis memores præceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo. |
| 41 | Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægypti, ut essem Deus vester. |