Proverbs 17
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Melior est buccella sicca cum gaudio/ quam domus plena victimis cum jurgio./ |
| 2 | Servus sapiens dominabitur filiis stultis,/ et inter fratres hæreditatem dividet./ |
| 3 | Sicut igne probatur argentum et aurum camino,/ ita corda probat Dominus./ |
| 4 | Malus obedit linguæ iniquæ,/ et fallax obtemperat labiis mendacibus./ |
| 5 | Qui despicit pauperem exprobrat factori ejus,/ et qui ruina lætatur alterius non erit impunitus./ |
| 6 | Corona senum filii filiorum,/ et gloria filiorum patres eorum./ |
| 7 | Non decent stultum verba composita,/ nec principem labium mentiens./ |
| 8 | Gemma gratissima exspectatio præstolantis ;/ quocumque se vertit, prudenter intelligit./ |
| 9 | Qui celat delictum quærit amicitias ;/ qui altero sermone repetit, separat fderatos./ |
| 10 | Plus proficit correptio apud prudentem,/ quam centum plagæ apud stultum./ |
| 11 | Semper jurgia quærit malus :/ angelus autem crudelis mittetur contra eum./ |
| 12 | Expedit magis ursæ occurrere raptis ftibus,/ quam fatuo confidenti in stultitia sua./ |
| 13 | Qui reddit mala pro bonis,/ non recedet malum de domo ejus./ |
| 14 | Qui dimittit aquam caput est jurgiorum,/ et antequam patiatur contumeliam judicium deserit.] |
| 15 | [Qui justificat impium, et qui condemnat justum,/ abominabilis est uterque apud Deum./ |
| 16 | Quid prodest stulto habere divitias,/ cum sapientiam emere non possit ?/ Qui altum facit domum suam quærit ruinam,/ et qui evitat discere incidet in mala./ |
| 17 | Omni tempore diligit qui amicus est,/ et frater in angustiis comprobatur./ |
| 18 | Stultus homo plaudet manibus,/ cum spoponderit pro amico suo./ |
| 19 | Qui meditatur discordias diligit rixas,/ et qui exaltat ostium quærit ruinam./ |
| 20 | Qui perversi cordis est non inveniet bonum,/ et qui vertit linguam incidet in malum./ |
| 21 | Natus est stultus in ignominiam suam ;/ sed nec pater in fatuo lætabitur./ |
| 22 | Animus gaudens ætatem floridam facit ;/ spiritus tristis exsiccat ossa./ |
| 23 | Munera de sinu impius accipit,/ ut pervertat semitas judicii./ |
| 24 | In facie prudentis lucet sapientia ;/ oculi stultorum in finibus terræ./ |
| 25 | Ira patris filius stultus,/ et dolor matris quæ genuit eum./ |
| 26 | Non est bonum damnum inferre justo,/ nec percutere principem qui recta judicat./ |
| 27 | Qui moderatur sermones suos doctus et prudens est,/ et pretiosi spiritus vir eruditus./ |
| 28 | Stultus quoque, si tacuerit, sapiens reputabitur,/ et si compresserit labia sua, intelligens.] |
| 29 | — |
| 30 | — |