Proverbs 1
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Parabolæ Salomonis, filii David, regis Israël,/ |
| 2 | ad sciendam sapientiam et disciplinam ;/ |
| 3 | ad intelligenda verba prudentiæ,/ et suscipiendam eruditionem doctrinæ,/ justitiam, et judicium, et æquitatem :/ |
| 4 | ut detur parvulis astutia,/ adolescenti scientia et intellectus./ |
| 5 | Audiens sapiens, sapientior erit,/ et intelligens gubernacula possidebit./ |
| 6 | Animadvertet parabolam et interpretationem,/ verba sapientum et ænigmata eorum./ |
| 7 | Timor Domini principium sapientiæ ;/ sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt.] |
| 8 | [Audi, fili mi, disciplinam patris tui,/ et ne dimittas legem matris tuæ :/ |
| 9 | ut addatur gratia capiti tuo,/ et torques collo tuo./ |
| 10 | Fili mi, si te lactaverint peccatores,/ ne acquiescas eis./ |
| 11 | Si dixerint : Veni nobiscum, insidiemur sanguini ;/ abscondamus tendiculas contra insontem frustra ;/ |
| 12 | deglutiamus eum sicut infernus viventem,/ et integrum quasi descendentem in lacum ;/ |
| 13 | omnem pretiosam substantiam reperiemus ;/ implebimus domos nostras spoliis :/ |
| 14 | sortem mitte nobiscum,/ marsupium unum sit omnium nostrum :/ |
| 15 | fili mi, ne ambules cum eis ;/ prohibe pedem tuum a semitis eorum :/ |
| 16 | pedes enim illorum ad malum currunt,/ et festinant ut effundant sanguinem./ |
| 17 | Frustra autem jacitur rete/ ante oculos pennatorum./ |
| 18 | Ipsi quoque contra sanguinem suum insidiantur,/ et moliuntur fraudes contra animas suas./ |
| 19 | Sic semitæ omnis avari :/ animas possidentium rapiunt.] |
| 20 | [Sapientia foris prædicat ;/ in plateis dat vocem suam :/ |
| 21 | in capite turbarum clamitat ;/ in foribus portarum urbis profert verba sua, dicens :/ |
| 22 | Usquequo, parvuli, diligitis infantiam,/ et stulti ea quæ sibi sunt noxia cupient,/ et imprudentes odibunt scientiam ?/ |
| 23 | convertimini ad correptionem meam./ En proferam vobis spiritum meum,/ et ostendam vobis verba mea./ |
| 24 | Quia vocavi, et renuistis ;/ extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret :/ |
| 25 | despexistis omne consilium meum,/ et increpationes meas neglexistis./ |
| 26 | Ego quoque in interitu vestro ridebo,/ et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit./ |
| 27 | Cum irruerit repentina calamitas,/ et interitus quasi tempestas ingruerit ;/ quando venerit super vos tribulatio et angustia :/ |
| 28 | tunc invocabunt me, et non exaudiam ;/ mane consurgent, et non invenient me :/ |
| 29 | eo quod exosam habuerint disciplinam,/ et timorem Domini non susceperint,/ |
| 30 | nec acquieverint consilio meo,/ et detraxerint universæ correptioni meæ./ |
| 31 | Comedent igitur fructus viæ suæ,/ suisque consiliis saturabuntur./ |
| 32 | Aversio parvulorum interficiet eos,/ et prosperitas stultorum perdet illos./ |
| 33 | Qui autem me audierit, absque terrore requiescet,/ et abundantia perfruetur, timore malorum sublato.] |
| 34 | — |