Proverbs 25
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda. |
| 2 | [Gloria Dei est celare verbum,/ et gloria regum investigare sermonem./ |
| 3 | Cælum sursum, et terra deorsum,/ et cor regum inscrutabile./ |
| 4 | Aufer rubiginem de argento,/ et egredietur vas purissimum./ |
| 5 | Aufer impietatem de vultu regis,/ et firmabitur justitia thronus ejus./ |
| 6 | Ne gloriosus appareas coram rege,/ et in loco magnorum ne steteris./ |
| 7 | Melius est enim ut dicatur tibi : Ascende huc,/ quam ut humilieris coram principe.] |
| 8 | [Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito,/ ne postea emendare non possis,/ cum dehonestaveris amicum tuum./ |
| 9 | Causam tuam tracta cum amico tuo,/ et secretum extraneo ne reveles :/ |
| 10 | ne forte insultet tibi cum audierit,/ et exprobrare non cesset./ Gratia et amicitia liberant :/ quas tibi serva, ne exprobrabilis fias./ |
| 11 | Mala aurea in lectis argenteis,/ qui loquitur verbum in tempore suo./ |
| 12 | Inauris aurea, et margaritum fulgens,/ qui arguit sapientem et aurem obedientem./ |
| 13 | Sicut frigus nivis in die messis,/ ita legatus fidelis ei qui misit eum :/ animam ipsius requiescere facit./ |
| 14 | Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes,/ vir gloriosus et promissa non complens./ |
| 15 | Patientia lenietur princeps,/ et lingua mollis confringet duritiam.] |
| 16 | [Mel invenisti : comede quod sufficit tibi,/ ne forte satiatus evomas illud./ |
| 17 | Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui,/ nequando satiatus oderit te./ |
| 18 | Jaculum, et gladius, et sagitta acuta,/ homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium./ |
| 19 | Dens putridus, et pes lassus,/ qui sperat super infideli in die angustiæ,/ |
| 20 | et amittit pallium in die frigoris./ Acetum in nitro,/ qui cantat carmina cordi pessimo./ Sicut tinea vestimento, et vermis ligno,/ ita tristitia viri nocet cordi./ |
| 21 | Si esurierit inimicus tuus, ciba illum ;/ si sitierit, da ei aquam bibere :/ |
| 22 | prunas enim congregabis super caput ejus,/ et Dominus reddet tibi./ |
| 23 | Ventus aquilo dissipat pluvias,/ et facies tristis linguam detrahentem./ |
| 24 | Melius est sedere in angulo domatis/ quam cum muliere litigiosa et in domo communi./ |
| 25 | Aqua frigida animæ sitienti,/ et nuntius bonus de terra longinqua./ |
| 26 | Fons turbatus pede et vena corrupta,/ justus cadens coram impio./ |
| 27 | Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum,/ sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria./ |
| 28 | Sicut urbs patens et absque murorum ambitu,/ ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.] |