Wisdom 12
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [O quam bonus et suavis est, Domine, spiritus tuus in omnibus !/ |
| 2 | Ideoque eos qui exerrant partibus corripis,/ et de quibus peccant admones et alloqueris,/ ut relicta malitia credant in te, Domine.] |
| 3 | [Illos enim antiquos inhabitatores terræ sanctæ tuæ,/ quos exhorruisti,/ |
| 4 | quoniam odibilia opera tibi faciebant/ per medicamina et sacrificia injusta,/ |
| 5 | et filiorum suorum necatores sine misericordia,/ et comestores viscerum hominum,/ et devoratores sanguinis a medio sacramento tuo,/ |
| 6 | et auctores parentes animarum inauxiliatarum,/ perdere voluisti per manus parentum nostrorum :/ |
| 7 | ut dignam perciperent peregrinationem puerorum Dei,/ quæ tibi omnium carior est terra./ |
| 8 | Sed et his tamquam hominibus pepercisti,/ et misisti antecessores exercitus tui vespas,/ ut illos paulatim exterminarent./ |
| 9 | Non quia impotens eras in bello subjicere impios justis,/ aut bestiis sævis, aut verbo duro simul exterminare :/ |
| 10 | sed partibus judicans,/ dabas locum pnitentiæ,/ non ignorans quoniam nequam est natio eorum,/ et naturalis malitia ipsorum,/ et quoniam non poterat mutari cogitatio illorum in perpetuum./ |
| 11 | Semen enim erat maledictum ab initio ;/ nec timens aliquem, veniam dabas peccatis illorum./ |
| 12 | Quis enim dicet tibi : Quid fecisti ?/ aut quis stabit contra judicium tuum ?/ aut quis in conspectu tuo veniet vindex iniquorum hominum ?/ aut quis tibi imputabit, si perierint nationes quas tu fecisti ?/ |
| 13 | Non enim est alius deus quam tu,/ cui cura est de omnibus,/ ut ostendas quoniam non injuste judicas judicium./ |
| 14 | Neque rex, neque tyrannus in conspectu tuo inquirent/ de his quos perdidisti./ |
| 15 | Cum ergo sis justus, juste omnia disponis ;/ ipsum quoque qui non debet puniri, condemnare,/ exterum æstimas a tua virtute./ |
| 16 | Virtus enim tua justitiæ initium est,/ et ob hoc quod Dominus es,/ omnibus te parcere facis./ |
| 17 | Virtutem enim ostendis tu,/ qui non crederis esse in virtute consummatus,/ et horum qui te nesciunt audaciam traducis./ |
| 18 | Tu autem dominator virtutis, cum tranquillitate judicas,/ et cum magna reverentia disponis nos :/ subest enim tibi, cum volueris posse.] |
| 19 | [Docuisti autem populum tuum per talia opera,/ quoniam oportet justum esse et humanum ;/ et bonæ spei fecisti filios tuos,/ quoniam judicans das locum in peccatis pnitentiæ./ |
| 20 | Si enim inimicos servorum tuorum, et debitos morti,/ cum tanta cruciasti attentione,/ dans tempus et locum per quæ possent mutari a malitia :/ |
| 21 | cum quanta diligentia judicasti filios tuos,/ quorum parentibus juramenta et conventiones dedisti bonarum promissionum !/ |
| 22 | Cum ergo das nobis disciplinam,/ inimicos nostros multipliciter flagellas,/ ut bonitatem tuam cogitemus judicantes,/ et cum de nobis judicatur, speremus misericordiam tuam./ |
| 23 | Unde et illis qui in vita sua insensate et injuste vixerunt,/ per hæc quæ coluerunt dedisti summa tormenta./ |
| 24 | Etenim in erroris via diutius erraverunt,/ deos æstimantes hæc quæ in animalibus sunt supervacua,/ infantium insensatorum more viventes./ |
| 25 | Propter hoc tamquam pueris insensatis judicium in derisum dedisti./ |
| 26 | Qui autem ludibriis et increpationibus non sunt correcti,/ dignum Dei judicium experti sunt./ |
| 27 | In quibus enim patientes indignabantur/ per hæc quos putabant deos,/ in ipsis cum exterminarentur videntes,/ illum quem olim negabant se nosse, verum Deum agnoverunt ;/ propter quod et finis condemnationis eorum venit super illos.] |