Wisdom 17
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Magna sunt enim judicia tua, Domine,/ et inenarrabilia verba tua :/ propter hoc indisciplinatæ animæ erraverunt./ |
| 2 | Dum enim persuasum habent iniqui/ posse dominari nationi sanctæ,/ vinculis tenebrarum et longæ noctis compediti,/ inclusi sub tectis,/ fugitivi perpetuæ providentiæ jacuerunt./ |
| 3 | Et dum putant se latere in obscuris peccatis,/ tenebroso oblivionis velamento dispersi sunt,/ paventes horrende,/ et cum admiratione nimia perturbati./ |
| 4 | Neque enim quæ continebat illos spelunca sine timore custodiebat,/ quoniam sonitus descendens perturbabat illos,/ et personæ tristes illis apparentes pavorem illis præstabant./ |
| 5 | Et ignis quidem nulla vis poterat illis lumen præbere,/ nec siderum limpidæ flammæ/ illuminare poterant illam noctem horrendam./ |
| 6 | Apparebat autem illis subitaneus ignis, timore plenus ;/ et timore perculsi illius quæ non videbatur faciei,/ æstimabant deteriora esse quæ videbantur./ |
| 7 | Et magicæ artis appositi erant derisus,/ et sapientiæ gloriæ correptio cum contumelia./ |
| 8 | Illi enim qui promittebant/ timores et perturbationes expellere se ab anima languente,/ hi cum derisu pleni timore languebant./ |
| 9 | Nam etsi nihil illos ex monstris perturbabat,/ transitu animalium et serpentium sibilatione commoti,/ tremebundi peribant,/ et aërem quem nulla ratione quis effugere posset, negantes se videre./ |
| 10 | — |
| 11 | 17:10 Cum sit enim timida nequitia,/ dat testimonium condemnationis :/ semper enim præsumit sæva,/ perturbata conscientia :/ |
| 12 | 17:11 nihil enim est timor nisi proditio cogitationis auxiliorum./ |
| 13 | 17:12 Et dum ab intus minor est exspectatio,/ majorem computat inscientiam ejus causæ,/ de qua tormentum præstat./ |
| 14 | 17:13 Illi autem qui impotentem vere noctem,/ et ab infimis et ab altissimis inferis supervenientem,/ eumdem somnum dormientes,/ |
| 15 | 17:14 aliquando monstrorum exagitabantur timore,/ aliquando animæ deficiebant traductione :/ subitaneus enim illis et insperatus timor supervenerat./ |
| 16 | 17:15 Deinde si quisquam ex illis decidisset,/ custodiebatur in carcere sine ferro reclusus./ |
| 17 | 17:16 Si enim rusticus quis erat, aut pastor,/ aut agri laborum operarius præoccupatus esset,/ ineffugibilem sustinebat necessitatem ;/ |
| 18 | 17:17 una enim catena tenebrarum omnes erant colligati./ Sive spiritus sibilans,/ aut inter spissos arborum ramos avium sonus suavis,/ aut vis aquæ decurrentis nimium,/ |
| 19 | 17:18 aut sonus validus præcipitatarum petrarum,/ aut ludentium animalium cursus invisus,/ aut mugientium valida bestiarum vox,/ aut resonans de altissimis montibus echo :/ deficientes faciebant illos præ timore./ |
| 20 | 17:19 Omnis enim orbis terrarum limpido illuminabatur lumine,/ et non impeditis operibus continebatur./ |
| 21 | 17:20 Solis autem illis superposita erat gravis nox,/ imago tenebrarum quæ superventura illis erat :/ ipsi ergo sibi erant graviores tenebris.] |
| 22 | — |
| 23 | — |
| 24 | — |
| 25 | — |
| 26 | — |
| 27 | — |
| 28 | — |