Wisdom 18
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Sanctis autem tuis maxima erat lux,/ et horum quidem vocem audiebant, sed figuram non videbant./ Et quia non et ipsi eadem passi erant, magnificabant te ;/ |
| 2 | et qui ante læsi erant, quia non lædebantur, gratias agebant,/ et ut esset differentia, donum petebant./ |
| 3 | Propter quod ignis ardentem columnam/ ducem habuerunt ignotæ viæ,/ et solem sine læsura boni hospitii præstitisti./ |
| 4 | Digni quidem illi carere luce,/ et pati carcerem tenebrarum,/ qui inclusos custodiebant filios tuos,/ per quos incipiebat incorruptum legis lumen sæculo dari.] |
| 5 | [Cum cogitarent justorum occidere infantes,/ et uno exposito filio et liberato,/ in traductionem illorum, multitudinem filiorum abstulisti,/ et pariter illos perdidisti in aqua valida./ |
| 6 | Illa enim nox ante cognita est a patribus nostris,/ ut vere scientes quibus juramentis crediderunt,/ animæquiores essent./ |
| 7 | Suscepta est autem a populo tuo sanitas quidem justorum,/ injustorum autem exterminatio./ |
| 8 | Sicut enim læsisti adversarios,/ sic et nos provocans magnificasti./ |
| 9 | Absconse enim sacrificabant justi pueri bonorum,/ et justitiæ legem in concordia disposuerunt ;/ similiter et bona et mala recepturos justos,/ patrum jam decantantes laudes./ |
| 10 | Resonabat autem inconveniens inimicorum vox,/ et flebilis audiebatur planctus ploratorum infantium./ |
| 11 | Simili autem pna servus cum domino afflictus est,/ et popularis homo regi similia passus./ |
| 12 | Similiter ergo omnes, uno nomine mortis,/ mortuos habebant innumerabiles :/ nec enim ad sepeliendum vivi sufficiebant,/ quoniam uno momento quæ erat præclarior/ natio illorum exterminata est./ |
| 13 | De omnibus enim non credentes, propter veneficia ;/ tunc vero primum cum fuit exterminium primogenitorum,/ spoponderunt populum Dei esse./ |
| 14 | Cum enim quietum silentium contineret omnia,/ et nox in suo cursu medium iter haberet,/ |
| 15 | omnipotens sermo tuus de cælo, a regalibus sedibus,/ durus debellator in mediam exterminii terram prosilivit,/ |
| 16 | gladius acutus insimulatum imperium tuum portans :/ et stans, replevit omnia morte,/ et usque ad cælum attingebat stans in terra./ |
| 17 | Tunc continuo visus somniorum malorum turbaverunt illos,/ et timores supervenerunt insperati./ |
| 18 | Et alius alibi projectus semivivus,/ propter quam moriebatur causam demonstrabat mortis./ |
| 19 | Visiones enim quæ illos turbaverunt hæc præmonebant,/ ne inscii quare mala patiebantur perirent./ |
| 20 | Tetigit autem tunc et justos tentatio mortis,/ et commotio in eremo facta est multitudinis :/ sed non diu permansit ira tua./ |
| 21 | Properans enim homo sine querela deprecari pro populis,/ proferens servitutis suæ scutum,/ orationem et per incensum deprecationem allegans,/ restitit iræ, et finem imposuit necessitati,/ ostendens quoniam tuus est famulus./ |
| 22 | Vicit autem turbas non in virtute corporis,/ nec armaturæ potentia :/ sed verbo illum qui se vexabat subjecit,/ juramenta parentum et testamentum commemorans./ |
| 23 | Cum enim jam acervatim cecidissent super alterutrum mortui,/ interstitit, et amputavit impetum,/ et divisit illam quæ ad vivos ducebat viam./ |
| 24 | In veste enim poderis quam habebat, totus erat orbis terrarum ;/ et parentum magnalia in quatuor ordinibus lapidum erant sculpta,/ et magnificentia tua in diademate capitis illius sculpta erat./ |
| 25 | His autem cessit qui exterminabat, et hæc extimuit :/ erat enim sola tentatio iræ sufficiens.] |
| 26 | — |
| 27 | — |
| 28 | — |
| 29 | — |