Wisdom 8
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter,/ et disponit omnia suaviter.] |
| 2 | [Hanc amavi, et exquisivi a juventute mea,/ et quæsivi sponsam mihi eam assumere,/ et amator factus sum formæ illius./ |
| 3 | Generositatem illius glorificat,/ contubernium habens Dei ;/ sed et omnium Dominus dilexit illam./ |
| 4 | Doctrix enim est disciplinæ Dei,/ et electrix operum illius./ |
| 5 | Et si divitiæ appetuntur in vita,/ quid sapientia locupletius quæ operatur omnia ?/ |
| 6 | Si autem sensus operatur,/ quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex ?/ |
| 7 | Et si justitiam quis diligit,/ labores hujus magnas habent virtutes :/ sobrietatem enim et prudentiam docet,/ et justitiam, et virtutem,/ quibus utilius nihil est in vita hominibus./ |
| 8 | Et si multitudinem scientiæ desiderat quis,/ scit præterita, et de futuris æstimat ;/ scit versutias sermonum, et dissolutiones argumentorum ;/ signa et monstra scit antequam fiant,/ et eventus temporum et sæculorum./ |
| 9 | Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum,/ sciens quoniam mecum communicabit de bonis,/ et erit allocutio cogitationis et tædii mei./ |
| 10 | Habebo propter hanc claritatem ad turbas,/ et honorem apud seniores juvenis ;/ |
| 11 | et acutus inveniar in judicio,/ et in conspectu potentium admirabilis ero,/ et facies principum mirabuntur me :/ |
| 12 | tacentem me sustinebunt,/ et loquentem me respicient,/ et sermocinante me plura, manus ori suo imponent./ |
| 13 | Præterea habebo per hanc immortalitatem,/ et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam./ |
| 14 | Disponam populos,/ et nationes mihi erunt subditæ :/ |
| 15 | timebunt me audientes reges horrendi./ In multitudine videbor bonus,/ et in bello fortis./ |
| 16 | Intrans in domum meam, conquiescam cum illa :/ non enim habet amaritudinem conversatio illius,/ nec tædium convictus illius,/ sed lætitiam et gaudium./ |
| 17 | Hæc cogitans apud me/ et commemorans in corde meo,/ quoniam immortalitas est in cognatione sapientiæ,/ |
| 18 | et in amicitia illius delectatio bona,/ et in operibus manuum illius honestas sine defectione,/ et in certamine loquelæ illius sapientia,/ et præclaritas in communicatione sermonum ipsius :/ circuibam quærens, ut mihi illam assumerem./ |
| 19 | Puer autem eram ingeniosus,/ et sortitus sum animam bonam./ |
| 20 | Et cum essem magis bonus,/ veni ad corpus incoinquinatum./ |
| 21 | Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det ;/ et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cujus esset hoc donum :/ adii Dominum, et deprecatus sum illum,/ et dixi ex totis præcordiis meis :] |
| 22 | — |
| 23 | — |
| 24 | — |