Wisdom 9
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | [Deus patrum meorum, et Domine misericordiæ,/ qui fecisti omnia verbo tuo,/ |
| 2 | et sapientia tua constituisti hominem,/ ut dominaretur creaturæ quæ a te facta est,/ |
| 3 | ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia,/ et in directione cordis judicium judicet :/ |
| 4 | da mihi sedium tuarum assistricem sapientiam,/ et noli me reprobare a pueris tuis :/ |
| 5 | quoniam servus tuus sum ego, et filius ancillæ tuæ ;/ homo infirmus, et exigui temporis,/ et minor ad intellectum judicii et legum./ |
| 6 | Nam etsi quis erit consummatus inter filios hominum,/ si ab illo abfuerit sapientia tua, in nihilum computabitur./ |
| 7 | Tu elegisti me regem populo tuo,/ et judicem filiorum tuorum et filiarum :/ |
| 8 | et dixisti me ædificare templum in monte sancto tuo,/ et in civitate habitationis tuæ altare :/ similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio./ |
| 9 | Et tecum sapientia tua, quæ novit opera tua,/ quæ et affuit tunc cum orbem terrarum faceres,/ et sciebat quid esset placitum oculis tuis,/ et quid directum in præceptis tuis./ |
| 10 | Mitte illam de cælis sanctis tuis,/ et a sede magnitudinis tuæ,/ ut mecum sit et mecum laboret,/ ut sciam quid acceptum sit apud te :/ |
| 11 | scit enim illa omnia, et intelligit,/ et deducet me in operibus meis sobrie,/ et custodiet me in sua potentia./ |
| 12 | Et erunt accepta opera mea,/ et disponam populum tuum juste,/ et ero dignus sedium patris mei./ |
| 13 | Quis enim hominum poterit scire consilium Dei ?/ aut quis poterit cogitare quid velit Deus ?/ |
| 14 | Cogitationes enim mortalium timidæ,/ et incertæ providentiæ nostræ ;/ |
| 15 | corpus enim quod corrumpitur aggravat animam,/ et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem./ |
| 16 | Et difficile æstimamus quæ in terra sunt,/ et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore :/ quæ autem in cælis sunt, quis investigabit ?/ |
| 17 | Sensum autem tuum, quis sciet, nisi tu dederis sapientiam,/ et miseris spiritum sanctum tuum de altissimis,/ |
| 18 | et sic correctæ sint semitæ eorum qui sunt in terris,/ et quæ tibi placent didicerint homines ?/ |
| 19 | Nam per sapientiam sanati sunt/ quicumque placuerunt tibi, Domine, a principio.] |