Zechariah 1
aligned by seat — same row, same verse, whatever each bible numbers it
| v | Clementine1592 |
|---|---|
| 1 | In mense octavo, in anno secundo Darii regis, factum est verbum Domini ad Zachariam filium Barachiæ filii Addo prophetam, dicens : |
| 2 | Iratus est Dominus super patres vestros iracundia. |
| 3 | Et dices ad eos : [Hæc dicit Dominus exercituum :/ Convertimini ad me, ait Dominus exercituum,/ et convertar ad vos, dicit Dominus exercituum./ |
| 4 | Ne sitis sicut patres vestri,/ ad quos clamabant prophetæ priores, dicentes :/ Hæc dicit Dominus exercituum :/ Convertimini de viis vestris malis,/ et de cogitationibus vestris pessimis :/ et non audierunt, neque attenderunt ad me,/ dicit Dominus./ |
| 5 | Patres vestri, ubi sunt ?/ et prophetæ numquid in sempiternum vivent ?/ |
| 6 | Verumtamen verba mea, et legitima mea,/ quæ mandavi servis meis prophetis,/ numquid non comprehenderunt patres vestros,/ et conversi sunt, et dixerunt :/ Sicut cogitavit Dominus exercituum facere nobis/ secundum vias nostras, et secundum adinventiones nostras,/ fecit nobis ?] |
| 7 | In die vigesima et quarta undecimi mensis Sabath, in anno secundo Darii, factum est verbum Domini ad Zachariam filium Barachiæ filii Addo prophetam, dicens : |
| 8 | Vidi per noctem, et ecce vir ascendens super equum rufum, et ipse stabat inter myrteta, quæ erant in profundo, et post eum equi rufi, varii, et albi. |
| 9 | Et dixi : Quid sunt isti, domine mi ? Et dixit ad me angelus qui loquebatur in me : Ego ostendam tibi quid sint hæc. |
| 10 | Et respondit vir qui stabat inter myrteta, et dixit : Isti sunt quos misit Dominus ut perambulent terram. |
| 11 | Et responderunt angelo Domini, qui stabat inter myrteta, et dixerunt : Perambulavimus terram, et ecce omnis terra habitatur, et quiescit. |
| 12 | Et respondit angelus Domini, et dixit : Domine exercituum, usquequo tu non misereberis Jerusalem, et urbium Juda, quibus iratus es ? iste jam septuagesimus annus est. |
| 13 | Et respondit Dominus angelo qui loquebatur in me verba bona, verba consolatoria. |
| 14 | Et dixit ad me angelus qui loquebatur in me : Clama, dicens : [Hæc dicit Dominus exercituum :/ Zelatus sum Jerusalem et Sion zelo magno,/ |
| 15 | et ira magna ego irascor super gentes opulentas,/ quia ego iratus sum parum,/ ipsi vero adjuverunt in malum./ |
| 16 | Propterea hæc dicit Dominus :/ Revertar ad Jerusalem in misericordiis,/ et domus mea ædificabitur in ea, ait Dominus exercituum,/ et perpendiculum extendetur super Jerusalem.] |
| 17 | Adhuc clama, dicens : [Hæc dicit Dominus exercituum :/ Adhuc affluent civitates meæ bonis,/ et consolabitur adhuc Dominus Sion, et eliget adhuc Jerusalem.] |
| 18 | Et levavi oculos meos, et vidi, et ecce quatuor cornua. |
| 19 | Et dixi ad angelum qui loquebatur in me : Quid sunt hæc ? Et dixit ad me : Hæc sunt cornua quæ ventilaverunt Judam, et Israël, et Jerusalem. |
| 20 | Et ostendit mihi Dominus quatuor fabros. |
| 21 | Et dixi : Quid isti veniunt facere ? Qui ait, dicens : Hæc sunt cornua quæ ventilaverunt Judam per singulos viros, et nemo eorum levavit caput suum : et venerunt isti deterrere ea, ut dejiciant cornua gentium, quæ levaverunt cornu super terram Juda ut dispergerent eam. |