Hover a verse for quick parallels · click it for the full panel across Bibles & notes.
1 Intellectus Asaph. [Attendite, popule meus, legem meam ;/ inclinate aurem vestram in verba oris mei./2 Aperiam in parabolis os meum ;/ loquar propositiones ab initio./3 Quanta audivimus, et cognovimus ea,/ et patres nostri narraverunt nobis./4 Non sunt occultata a filiis eorum in generatione altera,/ narrantes laudes Domini et virtutes ejus,/ et mirabilia ejus quæ fecit./5 Et suscitavit testimonium in Jacob,/ et legem posuit in Israël,/ quanta mandavit patribus nostris/ nota facere ea filiis suis :/6 ut cognoscat generatio altera :/ filii qui nascentur et exsurgent,/ et narrabunt filiis suis,/7 ut ponant in Deo spem suam,/ et non obliviscantur operum Dei,/ et mandata ejus exquirant :/8 ne fiant, sicut patres eorum,/ generatio prava et exasperans ;/ generatio quæ non direxit cor suum,/ et non est creditus cum Deo spiritus ejus./9 Filii Ephrem, intendentes et mittentes arcum,/ conversi sunt in die belli./10 Non custodierunt testamentum Dei,/ et in lege ejus noluerunt ambulare./11 Et obliti sunt benefactorum ejus,/ et mirabilium ejus quæ ostendit eis./12 Coram patribus eorum fecit mirabilia/ in terra Ægypti, in campo Taneos./13 Interrupit mare, et perduxit eos,/ et statuit aquas quasi in utre :/14 et deduxit eos in nube diei,/ et tota nocte in illuminatione ignis./15 Interrupit petram in eremo,/ et adaquavit eos velut in abysso multa./16 Et eduxit aquam de petra,/ et deduxit tamquam flumina aquas./17 Et apposuerunt adhuc peccare ei ;/ in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso./18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis,/ ut peterent escas animabus suis./19 Et male locuti sunt de Deo ;/ dixerunt : Numquid poterit Deus parare mensam in deserto ?/20 quoniam percussit petram, et fluxerunt aquæ,/ et torrentes inundaverunt./ Numquid et panem poterit dare,/ aut parare mensam populo suo ?/21 Ideo audivit Dominus et distulit ;/ et ignis accensus est in Jacob,/ et ira ascendit in Israël :/22 quia non crediderunt in Deo,/ nec speraverunt in salutari ejus./23 Et mandavit nubibus desuper,/ et januas cæli aperuit./24 Et pluit illis manna ad manducandum,/ et panem cæli dedit eis./25 Panem angelorum manducavit homo ;/ cibaria misit eis in abundantia./26 Transtulit austrum de cælo,/ et induxit in virtute sua africum./27 Et pluit super eos sicut pulverem carnes,/ et sicut arenam maris volatilia pennata./28 Et ceciderunt in medio castrorum eorum,/ circa tabernacula eorum./29 Et manducaverunt, et saturati sunt nimis,/ et desiderium eorum attulit eis :/30 non sunt fraudati a desiderio suo./ Adhuc escæ eorum erant in ore ipsorum,/31 et ira Dei ascendit super eos :/ et occidit pingues eorum,/ et electos Israël impedivit./32 In omnibus his peccaverunt adhuc,/ et non crediderunt in mirabilibus ejus./33 Et defecerunt in vanitate dies eorum,/ et anni eorum cum festinatione./34 Cum occideret eos, quærebant eum et revertebantur,/ et diluculo veniebant ad eum./35 Et rememorati sunt quia Deus adjutor est eorum,/ et Deus excelsus redemptor eorum est./36 Et dilexerunt eum in ore suo,/ et lingua sua mentiti sunt ei ;/37 cor autem eorum non erat rectum cum eo,/ nec fideles habiti sunt in testamento ejus./38 Ipse autem est misericors,/ et propitius fiet peccatis eorum,/ et non disperdet eos./ Et abundavit ut averteret iram suam,/ et non accendit omnem iram suam./39 Et recordatus est quia caro sunt,/ spiritus vadens et non rediens./40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto ;/ in iram concitaverunt eum in inaquoso ?/41 Et conversi sunt, et tentaverunt Deum,/ et sanctum Israël exacerbaverunt./42 Non sunt recordati manus ejus,/ die qua redemit eos de manu tribulantis :/43 sicut posuit in Ægypto signa sua,/ et prodigia sua in campo Taneos ;/44 et convertit in sanguinem flumina eorum,/ et imbres eorum, ne biberent./45 Misit in eos cnomyiam, et comedit eos,/ et ranam, et disperdidit eos ;/46 et dedit ærugini fructus eorum,/ et labores eorum locustæ ;/47 et occidit in grandine vineas eorum,/ et moros eorum in pruina ;/48 et tradidit grandini jumenta eorum,/ et possessionem eorum igni ;/49 misit in eos iram indignationis suæ,/ indignationem, et iram, et tribulationem,/ immissiones per angelos malos./50 Viam fecit semitæ iræ suæ :/ non pepercit a morte animabus eorum,/ et jumenta eorum in morte conclusit :/51 et percussit omne primogenitum in terra Ægypti ;/ primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham :/52 et abstulit sicut oves populum suum,/ et perduxit eos tamquam gregem in deserto :/53 et deduxit eos in spe, et non timuerunt,/ et inimicos eorum operuit mare./54 Et induxit eos in montem sanctificationis suæ,/ montem quem acquisivit dextera ejus ;/ et ejecit a facie eorum gentes,/ et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis ;/55 et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israël./56 Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum,/ et testimonia ejus non custodierunt./57 Et averterunt se, et non servaverunt pactum :/ quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum./58 In iram concitaverunt eum in collibus suis,/ et in sculptilibus suis ad æmulationem eum provocaverunt./59 Audivit Deus, et sprevit,/ et ad nihilum redegit valde Israël./60 Et repulit tabernaculum Silo,/ tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus./61 Et tradidit in captivitatem virtutem eorum,/ et pulchritudinem eorum in manus inimici./62 Et conclusit in gladio populum suum,/ et hæreditatem suam sprevit./63 Juvenes eorum comedit ignis,/ et virgines eorum non sunt lamentatæ./64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt,/ et viduæ eorum non plorabantur./65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus,/ tamquam potens crapulatus a vino./66 Et percussit inimicos suos in posteriora ;/ opprobrium sempiternum dedit illis./67 Et repulit tabernaculum Joseph,/ et tribum Ephraim non elegit :/68 sed elegit tribum Juda,/ montem Sion, quem dilexit./69 Et ædificavit sicut unicornium sanctificium suum,/ in terra quam fundavit in sæcula./70 Et elegit David, servum suum,/ et sustulit eum de gregibus ovium ;/ de post ftantes accepit eum :/71 pascere Jacob servum suum,/ et Israël hæreditatem suam./72 Et pavit eos in innocentia cordis sui,/ et in intellectibus manuum suarum deduxit eos.]